Monday, 19 February 2018

# Book Review

စံကားျဖဴ ...

ညက မအိပ္ခင္ စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္မယ္စိတ္ကူးမိတာနဲ႔ ဆရာမ #ဂ်ဴး ရဲ႕ #ခ်စ္သူလား_စကားတစ္ပြင့္_ပြင့္ခဲ့တယ္ ကို ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အတိအက်မေျပာတတ္ေတာ့ေပမယ့္ ဒီစာအုပ္ကို ပထမဆံုးဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာက လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာက ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒုတိယအႀကိမ္ကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ေလာက္ကေပါ့..။ ဒါေပမယ့္လည္း ဆရာမရဲ႕ စာအုပ္ေတြထဲ ကိုယ့္အႀကိဳက္ဆံုးထဲမွာ မပါခဲ့ေတာ့ သိပ္မွတ္မွတ္ထင္ထင္မရွိခဲ့ဘူးရယ္..။ စံကားပန္းေတြကိုေတာ့ ဒီစာအုပ္ကေလးကေန စတင္သိကၽြမ္းလာခဲ့ၿပီး ရင္းႏွီးေနခဲ့ေပမယ့္ အျပင္မွာေတာ့ သိပ္မေတြ႕ဖူးခဲ့ျပန္ဘူး။
Magnolia champaca (အရင္ကေတာ့ Michelia champaca လို႔ ေခၚပါတယ္) လို႔ေခၚတဲ့ စကားဝါပန္းကိုေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေစ်းထဲမွာ တုတ္ေခ်ာင္းကေလးနဲ႔ ထိုးၿပီးေရာင္းေလ့ရွိတာကေန သိခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ ပုပၸားျပန္လက္ေဆာင္ပုလင္းေလးေတြကေနတစ္ဆင့္၊ ကိုယ္တက္တဲ့ မူလတန္းေက်ာင္းကေလးကိုအသြား လမ္းတစ္ေနရာကအိမ္မွာ အပင္အႀကီးႀကီးေပၚကေန ပန္းဝါဝါေလးေတြပြင့္ၿပီး အနံ့ေမႊးလွတဲ့ ပန္းပင္ႀကီးကို အိမ္မွာရွိေစခ်င္ခဲ့တယ္။ ဆိုေတာ့ ဘဝမွာ စံကားပန္းဆိုလို႔ ကိုယ္ရင္းႏွီးခဲ့ ခ်စ္ခဲ့ ျမင္ခဲ့ဖူးတာဆိုလို႔ စကားဝါပန္းတစ္မ်ိဳးသာ တခုတ္တရရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ကိုယ္ျမင္ဖူးတဲ့ စကားဝါပန္းပင္ကလည္း ခြန္သာရဲ႕ဥယ်ာဥ္ထဲက စံကားပင္ေတြလို ပင္စည္ႀကီးႀကီး ျမင့္ျမင့္ပါပဲ။

အျဖဴေရာင္စံကားပြင့္ႀကီးေတြ အရြယ္အစားက လက္ပံပြင့္ ၂ ဆေလာက္ႀကီးတဲ့ ပန္းပြင့္ေတြကိုေတာ့ ျမန္မာမွာေတြ႕ခဲ့တာမဟုတ္ဘဲ ေႏြဦးတစ္ခုမွာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ တေနရာမွာ ရင္းႏွီးခဲ့မိတာ။ ပထမေတာ့ ေက်ာင္းကေန ကိုယ္အၿမဲသြားေနက် shopping mall နားက လမ္းေဘးတစ္ေနရာမွာ ေတြ႕ခဲ့ေတာ့ပန္းပြင့္ႀကီးေတြကို တအံ့တၾသနဲ႔ ဓါတ္ပံုေတြ႐ိုက္ရံုမက ေသခ်ာကို ၾကည့္ေနမိတယ္။ ပန္းးဆိုရင္ အပင္ေပၚမွာပဲ ၾကည့္ျမင္ခ်င္သူမို႔ ခူးဖို႔ စိတ္ကူးေတာ့ မရွိခဲ့ဘူးရယ္။ ကိုယ္ပထမဆံုးျမင္ခဲ့တဲ့ စကားျဖဴပြင့္ႀကီးက ပြင့္ဖတ္ ၈ ခုရွိတယ္။ ေႏြဦးျဖစ္တဲ့ မတ္လထဲမွာ အရြက္ေတြလံုးဝမေတြ႕ရဘဲ ပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္ေနတာပါပဲ ။ ဆရာမရဲ႕ စကားပန္းေတြထဲကဆိုရင္ေတာ့ #ယူလန္စံကားျဖဴ လို႔ေခၚတဲ့ Magnolia denudata နဲ႔ ဆင္တူတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္ထဲက ယူလန္စံကားျဖဴက ပြင့္ခ်ပ္ ၉ ခု ပါပါသတဲ့။ ဒါ့အျပင္ အန႔ံလည္း ေမႊးတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ စံကားျဖဴကေတာ့ ပြင့္ခ်ပ္ ၈ ခုပဲပါၿပီး အေအးပိုင္းက ပန္းေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း အနံ့မရွိပါဘူး။ အပင္ကလည္း လံုးပတ္သိပ္မႀကီးသလို သိပ္မျမင့္လွတဲ့ အကိုင္းအခက္မ်ားလွတဲ့ ပင္လတ္တစ္မ်ိဳးပါပဲ။





ေနာက္ထပ္ စံကားျဖဴပြင့္ေတြကိုေတာ့ ကိုယ္ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ Botanical garden ထဲမွာ မတ္လထဲမွာပဲ ေတြ႕ခဲ့တယ္။ အဲဒီအပြင့္ေတြက shopping mall နားကအပြင့္ေတြထက္ နည္းနည္းေသးၿပီး ပြင့္ဖတ္ ၇ ခုပဲ ပါပါတယ္။ အဲဒီအပင္ကိုေတာ့ တစ္ႏွစ္သာေတြ႕ခဲ့ရၿပီး ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ေတြမွာေတာ့ မတ္လထဲ ဥယ်ာဥ္ကို မေရာက္ျဖစ္ေတာ့ မေတြ႕ျဖစ္ေတာ့ဘူး။



စာေတြေၾကာင့္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြျဖစ္တိုင္း ကိုယ္သြားတတ္တဲ့ အနီးဆံုး ေစ်းဝယ္စရာေနရာျဖစ္တာေၾကာင့္ shopping mall နားက စံကားျဖဴပင္ေတြကိုေတာ့ ၃ ႏွစ္လံုးလံုး ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ျပန္မဖတ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ အဲဒီပန္းေတြဟာ  ဆရာမရဲ့ စံကားပန္းေတြမွန္းေတာင္ မသိခဲ့ဘူးရယ္။ သူ႔ရဲ႕ မ်ိဳးရင္းကိုပဲ အစြဲျပဳၿပီး Magnolia ပန္းေတြလို႔ ကိုယ့္ဘာသာ ေခၚျဖစ္ခဲ့တာ။ အခုမွ သိရတာက တကယ္တမ္း ျမန္မာမွာဆိုရင္ ဒီပန္းေတြကို တတိုင္းေမႊးလို့ ေခါ္ပါသတဲ့။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အသက္ ၃၀ ေက်ာ္မွ ေတြ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ပန္းပြင့္အၾကီးၾကီးေတြကို အျမတ္တနိုးျဖစ္မိတာပါပဲ ..။

စာအုပ္ကို ပထမဆံုးဖတ္ျဖစ္ေတာ့ စံကားပန္းေတြကို ျမင္ဖူးခ်င္ရံုမက အိမ္မွာပါ စိုက္ခ်င္ခဲ့တာ ။ အဲလိုနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ေမ့သြားခဲ့ၿပီး စံကားျဖဴပြင့္ေတြကိုေတြ႕ေတာ့ စံကားပန္းမွန္းေတာင္ ေသခ်ာမသိဘဲ ၾကည့္ရံုနဲ႔တင္ ၾကည္ႏူးေနမိျပန္ေရာ ။ ညက စာအုပ္ကိုျပန္ဖတ္မိေတာ့မွ အဲဒီထဲက ဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ရင္း ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္တုန္းက ရင္ခုန္ခဲ့တဲ့ ျမင္ဖူးခ်င္ခဲ့တဲ့ စံကားျဖဴပြင့္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ခဲ့ရၿပီးပါလားလို႔ ၾကည္ႏူးပီတိျဖစ္ရင္း ဒီစာကို ေရးျဖစ္တာဆိုပါေတာ့။ အိပ္ခါနီးဖတ္တာမို႔ နည္းနည္းေတာ့ လန္႔သလိုလိုျဖစ္မိတာ ဝန္ခံရျပန္ဦးမယ္ 😳😁😁
ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာသိေနသလို ဆရာမဂ်ဴးရဲ႕ အေျပာအရ ခြန္သာဟာ သရဲမဟုတ္ဘူးဆိုတာပါပဲ 😊😊💚💚💚

1 comment:

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

အပြင့္ေလးေတြကလွလိုက္တာ

Follow Us @soratemplates