Tuesday, 23 January 2018

ခ်စ္ေသာ ယူက်ုဘ္ဘာမ်ား

January 23, 2018 0 Comments

က်ြန္မခမ်ာ အခ်ို့သူေတြလို Facebook စြဲတာမ်ိုးမဟုတ္ဘဲ အျခားေရာဂါတစ္မ်ိုးျဖစ္တဲ့ Youtube ကို စြဲလမ္းတဲ့ ေရာဂါတစ္မ်ိုးရွိတယ္ရယ္ ...။ ဘာေလးပဲသိခ်င္ခ်င္ ယုတ္စြအဆံုး အဝတ္ေလ်ွာ္စက္ဖြင့္တာမ်ိုးကအစ Youtube မွာ ရွာၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ဇာတ္ကားေတြကေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ ကားေဟာင္းေတြပဲ ရွိတတ္တာေၾကာင့္ ဇာတ္ကားသိပ္မၾကည့္ျဖစ္ဘဲ သီခ်င္းနားေထာင္တာ အျခားဗဟုသုတရစရာေတြကို ၾကည့္ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္ ...။

Youtube မွာ က်ြန္မသေဘာက်ရတဲ့ Youtubers ေလးေတြ ရွိၿပီး subscribe လုပ္ထားၿပီးေတာ့ သူတို့ရဲ့ activity ေလးေတြလည္း ေစာင့္ၾကည့္တာမ်ိုးရွိတယ္ ..။ Blog မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ Youtube မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ြန္မသေဘာက်တဲ့စတိုင္လ္က lifestyle ကို အသားေပးတာကို ပိုၾကိုက္တယ္ ..။

Lifestyle blogger ထဲမွာ က်ြန္မအၾကိုက္ဆံုးထဲက တစ္ေယာက္ကို အရင္ေျပာပါဆိုရင္ Chloe Ting ဆိုတဲ့ မဲလ္ဘုန္းအေျခစိုက္blogger အမ်ိုးသမီးေလးပါ ..။ သူက အသက္ ၃၁ ေလာက္ရွိေပမယ့္ Fitness ကို ေသခ်ာလိုက္စားေတာ့ က်န္းမာလွပျပီး တကယ့္ကို ကေလးေလးနဲ့တူၿပီး ခ်စ္ဖို့ေကာင္းလြန္းတယ္ ..။ ၾသစေၾတးလ်မွာ အေျခခ်ၿပီး fashion blogger အလုပ္နဲ့ ရပ္တည္ေနေပမယ့္ သူ့မိဘေတြက ဘရူနိုင္းကျဖစ္သလို သူ့ကိုလဲ ဘရူနိုင္းမွာ ေမြးတာျဖစ္ပါသတဲ့..။ သူ့ကို ခ်စ္တဲ့အခ်က္ေတြက အမ်ားသားရယ္ ..။ ဟန္ေဆာင္မွုမရွိဘူး၊ က်န္းမာေရးကို အေလးထားတယ္၊ အားကစားလိုက္စားတယ္၊ အရပ္ပုပုအာရွသူေလးျဖစ္ေပမယ့္ အေနာက္တိုင္းသူေတြလို သန္မာတဲ့ခႏၶာကိုယ္အခ်ိုးအဆက္မ်ုိးရေအာင္ ၾကိုးစားထိန္းသိမ္းထားတယ္၊ သူ့ရဲ့ youtube channel မွာဆိုရင္ အားေပးတဲ့ပရိသတ္ေတြအတြက္ update video ေတြကို မျပတ္တင္ေလ့ရွိတယ္၊ သူက တီထြင္နိုင္တဲ့စေကးလ္လဲ ေတာ္ေတာ္ျမင့္တယ္။ အခ်ုပ္ေျပာရရင္ လူေတြကို inspire ျဖစ္ေစတဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္း၊ ညဏ္ေကာင္းၿပီး ၾကိုးစားလွတဲ့ အမ်ိုးသမီးေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ သူ့မွာ Blog လဲရွိၿပီးေတာ့ က်ြန္မရဲ့ Blog roll မွာလဲ ခ်ိတ္ထားပါတယ္ ..။ တခါတေလ သူတင္တဲ့ workout video ေတြ လိုက္လုပ္ၾကည့္တာ တခ်ို့ကိုမလုပ္နိုင္ဘူးရယ္..။တကယ့္ intense workout ေတြခ်ည္းပဲ ..။ အဲဒါနဲ့ပဲ ကို္ယ့္ဘာသာ မနက္ပိုင္းေျပးတာပဲ လုပ္ျဖစ္ေတာ့တယ္ ..။

ေနာက္ထပ္သေဘာက်မိတဲ့တစ္ေယာက္က ကိုရီးယားသူေလး။ ဒါေပမယ့္ သူက အေမရိကားက LA မွာ ေနတာ။ LA က တကယ့္ကို နာမည္ၾကီး ဘေေလာ့ဂ္ဂါေတြ၊ အနုပညာရွင္ေတြထြက္တာရယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ဂ္ဂါတစ္ေယာက္ရဲ့ပို့စ္မွာေရးထားတာဆိုရင္ ၾကိုးစားသူေတြမ်ားလြန္းလို့ အဲမွာေနရတာ အျမဲၾကိုးစားေနရသတဲ့။ အခုေျပာတဲ့ Blogger က အရင္ကေတာ့ ClothesEncounters ဆိုတဲ့ Channel နာမည္ကေန အခုေတာ့ သူ့နာမည္အရင္းျဖစ္မယ္ထင္တယ္ . Jenn Im လို့ ေျပာင္းထားတယ္ ..။ သူက အဂၤလိပ္အသံထြက္အရမ္းေကာင္းတယ္။ ခ်စ္စရာလည္းေကာင္း၊ ပြင့္လင္းသလို လူေတြကို inspire ျဖစ္ေစတဲ့အခ်က္ေတြ သူ့မွာလည္း အမ်ားၾကီးရွိတယ္ ..။ သူကေတာ့ တကယ့္ကို life style blogger စစ္စစ္တစ္ေယာက္လိုပဲ သူ့ရဲ့ ေန့စဥ္လွုပ္ရွားလုပ္ကိုင္မွုေတြကို မျပတ္တင္ေလ့ရွိတယ္။ သူ့မွာ subscribers ေပါင္းကလဲ သိန္း ၂၀ ေက်ာ္ေတာင္ရွိတယ္ရယ္။

ေနာက္ထပ္တစ္ေယာက္က မေလးရွားက Blogger ေလး။ သူသြားတဲ့လမ္းေၾကာင္းက Chloe နဲ့ဆင္ေပမယ့္ သူက Fitness and Food ကို အဓိက ထားတယ္..။ သူ့နာမည္က Joanna Soh တဲ့။ ခႏၶာကိုယ္က အားကစားသမားတစ္ေယာက္လို က်စ္လစ္လွပျပီး အျမဲသြက္လက္ေနတာပဲ။ သူ့ workout challenge ေတြဆို လိုက္မလုပ္နိုင္ေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္လြန္းတယ္.။ ဥပမာ Squat အၾကိမ္တစ္ေသာင္းလုပ္တာမ်ိုးတို့ေပါ့..။ သူ့မွာဆိုလည္း subscribers ေပါင္းက ဆယ္သိန္းေက်ာ္ရွိတယ္။

ေနာက္ထပ္ၾကိုက္တဲ့ ယူက်ူ့ဘာ၊ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္ ..။ က်ြန္မအၾကိုက္ေတြမွာ တူညီတဲ့အခ်က္က အာရွအႏြယ္ေတြျဖစ္တာရယ္၊ အရပ္ပုပုခ်စ္စရာေလးေတြရယ္၊ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ မာယာပရိယာယ္မရွိဘဲ ရိုးသားပြင့္လင္းတာရယ္၊ တီထြင္နိုင္စြမ္းရွိတာရယ္ စသျဖင့္ အဲလိုအခ်က္ေတြ တူညီၾကတယ္..။


Thursday, 4 January 2018

ဖတ္မိသမွ် +++

January 04, 2018 0 Comments
အားလံုးပဲ မဂၤလာႏွစ္သစ္ပါေနာ္ ..။ ၂၀၁၈ ခုနွစ္ထဲကို ၄ ရက္ေတာင္ ေရာက္လာလို႔ ဒီေန႔ဆိုရင္ ႏွစ္ (၇၀)ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန့ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီေလ..။ ေနရာအႏွံ့မွာ လြတ္လပ္ေရးေန႔အထိမ္းအမွတ္ပြဲေတြ လုပ္တာ ျမိုင္ျမိုင္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ ..။


၂၀၁၈ မေရာက္ခင္က ႏွစ္သစ္မွာေတာ့ စာဖတ္တာနဲ့ စာေရးတာကို တိုးတက္ေအာင္ ၾကိုးစားမယ္လို႔ ရည္ရြယ္ထားခဲ့တယ္ …။ ဒီေန့ဆိုရင္ မနက္ကတည္းက စာထိုင္ဖတ္လိုက္တာ အရင္ဖတ္လက္စ တစ္အုပ္ကို လက္စသတ္တာရယ္၊ အသစ္ ၂ အုပ္ရယ္ ၃ အုပ္ဖတ္ျပီးခဲ့တယ္…။ အရင္ရက္ေတြတုန္းက ဆရာတကၠသိုလ္ ဘုန္းႏိုင္ရဲ႕ စြန့္ခြာရသည့္ေႏြညမ်ား ဆိုတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္ခဲ့တယ္ ..။ အခုဖတ္ျဖစ္တာက ဆရာျမသန္းတင့္ဘာသာျပန္ထားတဲ့ ေမွာ္ရံုေတာမွာ ေမာလွျပီရယ္၊ ဆရာမ ၾကည္ေအးရဲ႕ စာအုပ္ ၂ အုပ္ျဖစ္တဲ့ ကြၽန္မပညာသည္၊ အျပင္ကလူ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေတြ ဖတ္ျဖစ္တယ္ ..။ စာအုပ္အားလံုးမွာ တူတာက အဓိကဇာတ္ေကာင္ေတြက အႏုပညာရွင္ေတြ ျဖစ္ေနတာပါပဲ ..။ ဂီတရယ္၊ ပန္းခ်ီပညာရွင္ေတြေပါ့ ..။


ဆရာ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္စာအုပ္ေတြကို ၾကိုက္တဲ့အဓိကအခ်က္က သူ႔ေခတ္ကိုထင္ဟပ္ေစတာရယ္၊ အေၾကာင္းအရာကို မ်က္လံုးထဲမွာ ပံုေဖာ္နိုင္ေအာင္ အေသးစိတ္ေရးဖြဲ့တတ္တဲ့ အဖြဲ့အႏဲြ႔အေရးအသားေတြကိုပါ …။ ဆရာ့စာအုပ္ကိုဖတ္လိုက္ရင္ ကိုယ္မသိမမီလိုက္တဲ့ ေခတ္ကာကတစ္ခုထဲမွာ ကိုယ္တိုင္လိုက္ပါစီးေမ်ာေနရသလို ခံစားမိတယ္ …။ အခုဖတ္ျဖစ္တဲ့စာအုပ္ဆိုရင္ အေၾကာင္းအရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဂီတနဲ့ပတ္သက္တာဆိုေတာ့ ကိုယ္မကြၽမ္းဝင္တဲ့နယ္ပယ္အေၾကာင္းကို တေစ့တေစာင္းေတာ့ ရင္းႏွီးကြၽမ္းဝင္သြားေစတယ္ ..။ ေနာက္တစ္ခု ဒီစာအုပ္ကေန သိလိုက္ရတဲ့ အက်ိုးရွိတဲ့တစ္စံုတရာကေတာ့ စာအုပ္နဲ့ ရုပ္ရွင္ရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ကို ေျပာျပထားတာပါ ..။ ဝတၳုမွာဆိုရင္ ပံုေျပာသူပါတာကို စာဖတ္တဲ့သူက ျမင္ရျပီး ရုပ္ရွင္မွာေတာ့ ဒါရိုက္တာက ပံုေျပာသူျဖစ္ၿပီး ၾကည့္ရွု႕သူေတြက ပံုေျပာသူရွိေနမွန္း လံုးဝမသိဘူးလို့ဆိုပါတယ္ …။ ရုပ္ရွင္မွာက ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္၊ မ်က္စိအျမင္နဲ့ပဲ ပရိသတ္ကို ခ်ိတ္ဆက္ျပသြားတာမဟုတ္လား…။ ဝတၳုမွာေတာ့ ပံုေျပာသူဆိုတာ အခ်ို႕စာအုပ္ေတြမွာ အျပင္က စာေရးသူကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနတတ္ၿပီး အခ်ို႕စာအုပ္ေတြမွာေတာ့့ ဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ေကာင္တစ္ခုုခုျဖစ္ေနတတ္တယ္ …။ က်မဖတ္မိသေလာက္ ေနရာေဒသ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ စတာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ဖြဲ့ႏြဲ့ေရးတဲ့စာေရးဆရာေတြထဲမွာ ဆရာ့ကိုေတာ့ မီသူမရွိေသးဘူးထင္တယ္ …။ ဒီႏွစ္ထဲမွာေတာ့ မဖတ္ရေသးဘဲ က်န္ေနေသးတဲ့ ဆရာ့စာအုပ္ေတြကို ရွာဖတ္မယ္လို့ စိတ္ကူးထားတယ္ …။

ဆရာျမသန္းတင့္ဘာသာျပန္တဲ့ ေမွာ္ရံုေတာမွာေမာလွၿပီဆိုတဲ့စာအုပ္ကလည္း သူ့ေခတ္သူ့အခါကို ထင္ဟပ္ျပေနေလရဲ႕။ တခ်ိန္က ျပင္သစ္ေတြ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕ဖူးတဲ့ တဟီတီဆိုတဲ့ ကြၽန္းေလးေပါ္မွာ ဇာတ္ျမွုပ္သြားခဲ့တဲ့ ျပင္သစ္ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕အေၾကာင္းကို ေရးဖြဲ့ထားတာပါ …။ အႏုပညာရွင္တစ္ေယာက္ရဲ့ စိတ္ဆိုတာက သာမာန္လူေတြရဲ့ ေတြးေခါ္ပံုနဲ့ မတူတာကိုလည္း ႏွုိင္းယွဥ္ျပထားသလို အနုပညာသမားတစ္ေယာက္အတြက္ ေက်ာ္္ၾကားမွု၊ ေငြေၾကးၾကြယ္ဝမွုထက္ သူ့ရဲ့အႏုပညာအေပါ္ရူးသြပ္မွုကသာ အေရးအၾကီးဆံုးဆိုတာကိုလည္း မီးေမာင္းထိုးျပထားပါတယ္ ..။ ေနာက္တစ္ခုအေရးအၾကီးဆံုးက တစ္ခုခုကို စိတ္ႏွစ္လုပ္ေဆာင္ဖို့ဆိုရင္ အာရံုသက္ဝင္မွု ဒါမွမဟုတ္ စ်ာန္ဝင္စားမွုလို့ ကြၽန္မတို့ေျပာေလ့ရွိၾကတဲ့အရာပါ ..။ အဲဒီလို စ်ာန္ဝင္စားမွုရွိမွပဲ ေျပာင္ေျမာက္လွတဲ့အႏုပညာလက္ရာေတြ ဖန္တီးဖို့ျဖစ္ႏိုင္မွာမဟုတ္လား …။ ဇာတ္ေဆာင္ ပန္းခ်ီဆရာေဂါ္ဂင္ကေတာ့ သူ႔အႏုပညာေတြဖန္တီးဖို့ သူ့ကို စ်ာန္ဝင္စားမွုေပးနိုင္တဲ့ေနရာကို ရွာေဖြေနထိုင္ရင္း ကြၽန္းနိုင္ငံေလးတစ္ခုေပါ္မွာ ဇာတ္ျမွုပ္ေနထိုင္သြားခဲ့ပါတယ္ ..။ သူ႔ရဲ႕အတၳုပတၲိကိုဖတ္ရင္း သူေရးခဲ့တဲ့ပန္းခ်ီကားေတြကို ၾကည့္ရင္း ပန္းခ်ီေတြေတာင္ ဆြဲခ်င္စိတ္ေပါက္လာမိတယ္ …။ ပန္းခ်ီနဲ့ပတ္သက္ျပီး ေရးထားတဲ့အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုကိုလည္း သေဘာက်မိတယ္ ..။ "ပန္းခ်ီကားေတြဟာ အထီးက်န္ဘဝကို ေျဖသိမ့္ေပးသူျဖစ္တယ္ ။ ေနာက္က်ိေနတဲ့စိတ္ကို ၾကည္လင္ေအာင္ လုပ္ေပးသူျဖစ္တယ္ ။ အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ အေတြးအေခါ္အတြက္ ျပတင္းေပါက္ေတြျဖစ္တယ္။ စာအုပ္ေတြ၊ သမိုင္းေတြ၊ တရားစာေတြျဖစ္တယ္။ ပန္းခ်ီကားေတြကိုဖတ္ရင္ စာရြက္လွန္ရတဲ့ဒုကၡေတာင္ ခံစရာမလိုဘူး။" 

ေနာက္ဖတ္ျဖစ္တဲ့ဆရာမၾကီး ၾကည္ေအးရဲ႕စာအုပ္ ၂ အုပ္အေၾကာင္းေတာ့ မေရးေတာ့ပါဘူးေနာ္ ..။ ကြၽန္မအၾကိုက္ဆံုးစာေရးဆရာမေတြထဲမွာ ထိပ္ဆံုးကပါတဲ့ဆရာမၾကည္ေအးရဲ့စာအုပ္ေတြအားလံုးကိုလည္း ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖတ္ရဦးမယ္ ..။


Saturday, 16 December 2017

Words for me ~~

December 16, 2017 0 Comments
ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာပဲ ၂၀၁၇ ဆိုတဲ့ ခုနွစ္တစ္ခုဟာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီး ႏွစ္သစ္ကိုေရာက္ေတာ့မယ္ေနာ္ …။ အရင္ကေတာ့ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိုးဆိုရင္ တစ္ႏွစ္အတြင္းဘာေတြရခဲ့တယ္ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ review မ်ိုး ေရးေလ့ရွိတတ္ၿပီး ႏွစ္သစ္အတြက္ resolutions ေတြ မွတ္တမ္းတင္ထားေလ့ရွိတတ္တယ္ …။ ဒီႏွစ္အတြက္ေတာ့ အဲလိုသီးသန့္ပို့စ္မေရးျဖစ္ေတာ့တာမို့ ေရာက္တတ္ရာရာ အေတြးတခ်ို့ပဲ စာစီကံုးျဖစ္ပါေတာ့မယ္ …။

တစ္ရက္က မေတြ့တာၾကာတဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္နဲ့ေတြ့ေတာ့ ကိုယ့္ကို စာေတြေသခ်ာဆက္ေရးဖို့ အားေပးတယ္ ..။ အဲလုိပဲ ကိုယ္စာေရးေလ့ရွိတာကို သိတဲ့ အနည္းငယ္ေသာ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း အလ်ဥ္းသင့္တိုင္း စာေတြေရးဖို့ တိုက္တြန္းေလ့ရွိတတ္ၾကျပန္တယ္ ..။ သီခ်င္းဆုိတာ ဝါသနာပါတဲ့ ညီမေလးတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးသလိုပဲ ..။ ျဖစ္ႏိုင္တယ္မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာထက္ အဆုိေတာ္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့အိပ္မက္ကို အခုထိ မက္ေနဆဲပဲဆိုတာမ်ိုးေပါ့ ..။ စာေရးတာဝါသနာပါတဲ့ကိုယ့္မွာလည္း စာေရးဆရာ အထူးသျဖင့္ ရသစာေတြေရးတဲ့ စာေရးဆရာမဘဝကို အခုထိ အိပ္မက္ေနဆဲပါပဲ …။ အခ်ိန္ကို ေသခ်ာစီမံခန့္ခြဲနိုင္စြမ္းမရွိတဲ့ကိုယ္ဟာ ေဒါက္တာဘြဲ့ရဖို့ (၃) ႏွစ္လံုးလံုး ကိုယ့္ရဲ့ဝါသနာေတြကို စြန့္လြွတ္ၿပီး စာေတြၾကားထဲ နစ္ျမွုပ္ေနခဲ့ရတယ္ …။ ေလ်ွာက္မယ္လို့ ရည္ရြယ္ထားတဲ့လမ္းအတြက္ အဆံုးထိဆက္ေလ်ွာက္နိုင္ဖို့ရာ ကိုယ့္မွာ စြန့္လြွတ္ရတာေတြ အမ်ားသားရယ္ ..။ အဓိကက အခ်ိန္၊ ငယ္ရြယ္မွု၊ ဝါသနာ၊ လူမွုေရး စသျဖင့္ေပါ့ေလ…။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ၂၀၁၄ ခုနွစ္ ေအာက္တိုဘာလမွစခဲ့တဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ခရီးတစ္ခုဟာ ၂၀၁၇ စက္တင္ဘာလကုန္မွာ အဆံုးသတ္သြားခဲ့ပါတယ္ …။ ၂၀၁၇ ေအာက္တိုဘာလဆန္းပိုင္းမွာ ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ေရာက္တယ္ …။ စည္းစနစ္က်တဲ့ ၾကိုးစားတဲ့ ဖြံ့ျဖိုးတဲ့တိုင္းျပည္တစ္ခုမွာ (၃) ႏွစ္ၾကာ ျဖတ္သန္းေနထိုင္ခဲ့တဲ့ကိုယ့္အတြက္ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေစာပိုင္းလေတြဟာ ထံုးစံအတိုင္း ေနသားက်ဖို့ ၾကိုးစားေနရတဲ့ ကာလေတြေပါ့…။ အခုေတာ့ နည္းနည္းေနသားက်လာၿပီျဖစ္လို့ ပံုမွန္ဘဝမွာ ေနထိုင္ျဖတ္သန္းျဖစ္ပါေတာ့မယ္ …။



၂၀၁၇ ကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ကိုယ့္အတြက္ ေကာင္းတာေတြမ်ားတယ္လို့ ေျပာလို့ရပါတယ္ …။ ေက်ာင္းျပီးလို့ ျမန္မာျပည္ျပန္လာတယ္ …။ ၂၀၁၈ မွာ ကိုယ္ရည္ရြယ္ထားတာေတြျဖစ္လာဖို့ စိတ္ေရာ လူေရာ ျပင္ဆင္ဖို့ ၾကိုးစားေနတယ္ …။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ၂၀၁၈ ထဲမွာ ကိုယ့္အတြက္ မိသားစုဘဝဆိုတာကို ပိုင္ဆိုင္လာမယ္လို့ ေမ်ွာ္လင့္မိတယ္ ….။ ဘယ္သူမွ မတိုက္တြန္းၾကခင္ကတည္းက စာေတြ ေသခ်ာေရးဖို့ စိတ္ကူးရွိခဲ့တယ္ ….။ စာေတြအမ်ားၾကီးဖတ္ျဖစ္ဖို့လည္း ကိုယ္ရည္ရြယ္ထားတယ္ …။ စာေကာင္းေကာင္းေရးတတ္ဖို့ဆိုရင္ စု၊ တု၊ ျပု ဆိုတဲ့အဆင့္ (၃) ဆင့္ ရွိတယ္လို့ ေျပာၾကရာမွာ ငယ္ငယ္က စာဖတ္မနာခဲ့တဲ့ကိုယ့္အတြက္ စု နဲ့ တု မွာပဲ တဝဲလည္လည္ျဖစ္ေနၿပီး ျပုတဲ့အဆင့္ကို မေရာက္ႏိုင္ေသးဘူးျဖစ္ေနတယ္ ...။ ဆရာမင္းလူစာအုပ္ေတြအဖတ္မ်ားတဲ့အခိုက္ေတြမွာ ဆရာ့ရဲ့ေရးဟန္ေတြနဲ့ ေျပာေနေလ့ရွိသလို ဆရာမခင္ႏွင္းယုစာအုပ္ေတြ ဖတ္ေနဆဲကာလမွာေတာ့ ဆရာမရဲ႕ စကားလံုးမ်ိုးေတြ သံုးျဖစ္ေနတယ္ ..။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ျပဳနို္င္တဲ့အဆင့္ ေရာက္ႏိုင္ေကာင္းရဲ့မဟုတ္လား...။ ပညာရပ္နဲ့ဆိုင္တဲ့ စာတမ္းေတြလည္း အမ်ားၾကီးထပ္ထြက္ခ်င္ေသးတယ္ ….။ update မလုပ္တာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ English skills ကိုလည္း တိုးတက္ေအာင္ၾကိုးစားခ်င္တယ္ …။ ဟုိးေရွးေရွးကစာေတြပဲ သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ကိုယ္က ဒီေခတ္ English စာေတြနဲ့ပတ္သက္ရင္ သိပ္လိုက္မမီေတာ့ဘူး…။ သူမ်ားေတြ လွလွပပ ဖြဲ့နြဲ့ေရးတတ္တာကို ကိုယ့္မယ္ သေဘာတက် ၾကည့္ေနမိရံု အားက်ေနမိရံုပဲ ျဖစ္ေနေတာ့ တကယ္ကို ၾကိုးစားခ်င္ပါတယ္ …။ သူမ်ားေတြ အခ်ိန္ကို အက်ိုးရွိရွိ စနစ္တက် စီမံခန့္ခြဲအသံုးခ်တာကိုၾကည့္ၿပီးလဲ ကိုယ့္မွာ အားက်မဆံုးျဖစ္ေနတာပါပဲ …။ ေသခ်ာတာက ကိုယ္ အမ်ားႀကီးႀကိုးစားဖို့ လိုေသးတယ္ …။ တကယ္ေတာ့ လိုအပ္တာေတြက အမ်ားႀကီးပါပဲ …။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာဆိုလည္း ဒီထက္ပိုအားထုတ္ဖို့ ၾကိုးစားရဦးမယ္ …။ ဆိုေတာ့ အႏွစ္ခ်ုပ္ရရင္ ၂၀၁၈ မွာ အဖက္ဖက္က ၾကိုးစားရမယ္ဆိုတဲ့ အသိ္ရယ္ တကယ္ၾကိုးစားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္တစ္ခုရယ္ ရွိပါတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ ….။

Follow Us @soratemplates