Friday, 12 February 2016

စြန္ကေလးေရ ... ေပ်ာ္ပါေစ ~~~ (၂)

February 12, 2016 2 Comments


၅။
၂ ႏွစ္ဆိုသည့္ကာလတြင္း ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ အီးေမးလ္ေတြ မျပတ္ပို႔ခဲ့ေသာ္လည္း စာေတြေလ့လာေနရလို႔ဆိုသည့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ သူမဆီကေတာ့ ရံဖန္ရံခါသာ စာေတြျပန္ရရွိခဲ့ပါသည္။ Chat box ကေန အျပန္အလွန္စာမ်ားရိုက္ကာ စကားေတြေျပာဖို႔ဆိုသည္ကလည္း သူ႔မွာလည္း အလုပ္ႏွင့္၊ သူမမွာလည္း ေက်ာင္းတစ္ဖက္ႏွင့္ ျဖစ္သည့္အခါ ႏွစ္ေယာက္တူတူဆံုခ်ိန္ဆိုသည္မွာ ရွားပါးလြန္းလွပါသည္.။ မ်က္ႏွာျမင္လို႔ရသည့္ Video call မ်ားႏွင့္ စကားေျပာရင္း သူမမ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ခြင့္ရရန္ကလည္း အင္တာနက္လိုင္းမ်ားက သူ႔ကို အခြင့္အေရးမေပးတတ္ျပန္ေပ.။ သည္လိုႏွင့္ပင္ တခါတရံသာ ဓါတ္ပံုတခ်ိဳ႕တင္တတ္သည့္ သူမ၏ Facebook မွ တစ္ဆင့္သာ သူမရဲ႔လႈပ္ရွားသြားလာမႈ တခ်ိဳ႕တေလကို သူသိျမင္ခြင့္ရခဲ့ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္.။ ထိုကာလမ်ားသည္ သာမာန္ျဖတ္သန္းေနမိသည့္အခ်ိန္မ်ားသာ ျဖစ္ခဲ့မည္ဆိုပါက ဘာသိဘာသာ တိုေတာင္းႏိုင္ေသာ္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရသည့္ လူႏွစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ ရွည္လ်ားလြန္းသည့္ ကာလမ်ား ျဖစ္ေနတတ္သည္မွာ ထံုးစံတစ္ခုပင္ျဖစ္သည္ မဟုတ္ပါလား.။


“ငါ ေနာက္ထပ္ ၂ ႏွစ္ေလာက္ ဆက္ေနျဖစ္လိမ့္မယ္..။ ငါဘြဲ႔ရခဲ့တဲ့ ဌာနကေန သုေတသနလက္ေထာက္ (Research Assistant) လုပ္ဖို႔ ေတာင္းဆိုတယ္..။ ၂ ႏွစ္ေလာက္ အလုပ္လုပ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ထပ္တက္မယ့္ ပါရဂူဘြဲ႔အတြက္ သုေတသနကို တခါတည္း လုပ္ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ေနာက္တစ္ဘြဲ႔ဆက္တက္ဖို႔ ပိုလြယ္ကူသြားၿပီ...။ ငါ့ကို ခြင့္ျပဳရမယ္ေနာ္”
ေနာက္ထပ္ ၂ ႏွစ္...။ ကုန္ဆံုးခဲ့သည့္ ၂ ႏွစ္ဆိုတာကုိေတာင္ အလြမ္းေတြၾကားထဲ ေသလုေမ်ာပါး ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့ရာက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခြင့္က နီးစပ္လာခ်ိန္မွာမွ ေနာက္ထပ္ေစာင့္ဆိုင္းရမည့္အခ်ိန္ကို ထပ္ပိုင္ဆိုင္ရမွာတဲ့လား...။
“သာမာန္ထက္ နည္းနည္းသာတဲ့ ဘြဲ႔တစ္ခု၊ ရာထူးတစ္ခုေၾကာင့္ နင့္အနားကို ပ်ားပိတုန္းေတြ ရစ္ဝဲေနမွာပဲ ..။ ေရွာင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့..။ တစ္ဖက္ကၾကည့္ေတာ့လည္း ဒါေတြက နင့္ရဲ႕ သစၥာတရားကို စစ္ေဆးတဲ့စာေမးပြဲေတြလိုပါပဲ..။ နင္ စာေမးပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ပါေစ” ဟု သူမက စုိးရိမ္ပူပန္သည့္ ေလသံႏွင့္အတူ သတိေပးေဖာ္ရပါေသးသည္..။ တကယ္ဆိုလွ်င္ သူ႔ရဲ႕စိတ္ဝိဉာဥ္အားလံုး၊ ခံစားခ်က္အားလံုးက သူမဆီမွာ ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီးျဖစ္တာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ေနခဲ့သည့္ သူမစိတ္ႏွင့္ သူ႔ကိုယ္ကိုေတာ့ စိတ္ခ်တန္ေကာင္းရဲ႕ မဟုတ္ပါလား...။


၆။
ေလာကဓံဆိုသည္က ကိုယ္တိုင္ျပဳျပင္ဖန္တီးတာမဟုတ္ဘဲ အေၾကာင္းတစ္စံုတရာေၾကာင့္ သူ႔အလိုလို ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ကံအေၾကာင္းတရားဟုဆိုရလွ်င္ သူ႔ဘဝရဲ႕ အေျပာင္းအလဲတခ်ိဳ႕ကို ကံတရားေပၚကိုပဲ ပံုခ်မည္ဆိုပါက တရားပါ့မလား ေဝခြဲမရပါ ..။ သို႔ေသာ္လည္း အေျပာင္းအလဲဆိုသည့္အရာတစ္ခုက ထင္မွတ္မထားသည့္အခ်ိန္တြင္ သူ႔ဘဝထဲကို ရုတ္တရက္ဝင္ေရာက္လာေသာအခါ အျမဲတမ္းလြမ္းေနခဲ့ရဖူးသည့္ သူမရဲ႕သြင္ျပင္ကို လံုးဝေမ့ပစ္လိုက္ၿပီလားဆိုသည့္ေမးခြန္းကိုေတာ့ သူ မေျဖလိုေတာ့ေပ....။ သူမ တခ်ိန္က သတိေပးခဲ့ဖူးသလို သူရဲ႕သစၥာမပ်က္ယြင္းဘဲ တည္ၾကည္ေလးနက္မႈကို စမ္းသပ္သည့္ အျဖစ္အပ်က္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာကို သူၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရသည္မွာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပင္ျဖစ္ပါသည္...။ အႀကိမ္တိုင္း၌ သူမကို လြမ္းသည့္စိတ္၊ ခ်စ္သည့္စိတ္၊ ျမတ္ႏိုးသည့္စိတ္အရင္းခံတို႔ေၾကာင့္ပင္ သူ႔ရဲ႕သစၥာတရားက ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္မသြားခဲ့ျခင္းကို သူမႏွင့္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး၏ ပတ္ဝန္းက်င္က အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကသည္ပဲ မဟုတ္လား ....။

“အလြန္အကၽြံသနားတတ္တဲ့စိတ္၊ လူတိုင္းကို ကိုယ့္စိတ္လိုမ်ိဳးသေဘာထားၿပီး ယံုမွတ္ေပါင္းသင္းတတ္တဲ့စိတ္ေတြကို နည္းနည္းေလာက္ေလွ်ာ့သင့္တယ္ကြာ” ဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သတိအတန္တန္ေပးခဲ့ေသာ္လည္း စိတ္ရင္းေစတနာေကာင္းျခင္းသည္ သူ႔ဘဝကို အက်ိဳးယုတ္ေစလိမ့္မည္မဟုတ္ဟုသာ သူက ယံုၾကည္ေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ လူတိုင္းကုိ ကိုယ့္လိုမေတြးနဲ႔ ဟု သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းမ်ား၊ မိဘ၊ ေမာင္ႏွမမ်ားက စုိးရိမ္ပူပန္စြာ ေျပာဆိုတတ္ၾကေသာ္လည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက အျမစ္တြယ္လာခဲ့ေသာ သနားငဲ့ညွာတတ္သည့္စိတ္သည္ တခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သူႏွင့္သူမကို ဘဝတစ္ခုစီျခားေစခဲ့ပါလားဆိုသည့္အျဖစ္အပ်က္ကို ေနာင္တႏွင့္အတူ ရရွိလာခဲ့ခ်ိန္တြင္မေတာ့ အရာရာအားလံုး ေနာက္က်သြားခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္...။

“ဒါေတြအားလံုးက မင္းမွားလို႔ျဖစ္ရတာမဟုတ္ဘူး...။ မင္းေကာင္မေလးက ေသြးေအးလြန္းလို႔၊ သူ႔ဘဝတက္လမ္းကိုပဲ ၾကည့္ၿပီး မင္းတို႔ၾကားမွာရွိတဲ့အခ်စ္နဲ႔ သံေယာဇဥ္ကို ဦးစားမေပးလို႔။ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႔ထက္လွတဲ့ သူ႔ထက္ယုယၾကင္နာတတ္တဲ့၊ သေဘာမေနာေကာင္း၊ အေျပာေကာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က မင္းဘဝထဲ ဝင္လာတာ။ မင္းေရွာင္တိမ္းခ်ိန္ မရေလာက္ေအာင္ အျဖစ္အပ်က္ေတြကလည္း ျမန္ဆန္လြန္းတယ္၊ လွည့္ကြက္ေတြလည္း မ်ားလွတယ္မဟုတ္လား။ အခုေတာ့ ဘဝက မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထင္ထားသေလာက္ မရိုးရွင္းဘူးဆိုတာ သိလာၾကၿပီလား..။ တကယ္ဆို ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘဝျဖစ္ဖို႔ အရင္ႀကိဳးစားၿပီးမွ ေကာင္မေလးက သူ႔ပညာေရး၊ သူ႔ဘဝတက္တမ္းအတြက္ ဆက္ႀကိဳးစားးရင္ ရရဲ႕သားနဲ႔ မင္းက အေလွ်ာ့ေပးလို႔၊ သူကလည္း သတၱိမရွိဘဲ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္လို႔ ... ဒီလိုအျဖစ္ေတြ ၾကံဳလာရတာ” ဟုသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက မခ်ိတင္ကဲ ေရရြတ္ခဲ့ေနၾကပါသည္...။


" ငါနင့္ကို အရမ္းခ်စ္ခဲ့ပါတယ္...။ သူငယ္ခ်င္းလိုေရာ. အစ္ကိုလိုေရာ. ခ်စ္သူလိုေရာ အခ်စ္ေတြအားလံုးပံုေအာျပီး. ၆ ႏွစ္လံုးလံုး.ငါ့ဘ၀မွာ ခ်စ္ရမယ့္သူဟာ.. နင္တစ္ေယာက္တည္းပဲလို႔.. ယံုၾကည္ခဲ့ျပီး. အခ်စ္ၾကီးခ်စ္ခဲ့တယ္..။ ရည္မွန္းခ်က္ေတြျပည့္၀တဲ့တစ္ေန႔မွာေတာ့.. ငါတို႔ဘ၀ႏွစ္ခု ေပါင္းစပ္ၾကမွာပဲလို႔.. ရိုးရိုးေလးပဲ. ယံုၾကည္ထားခဲ့တယ္...။
အခုလိုမ်ိဳး.. . ငါတို႔ဘ၀မွာ တတိယလူ၀င္လာမယ္လို႔.. ငါတစ္ခါမွ မေတြးခဲ့ဖူးသလို... ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ.. သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးလည္း... ဘယ္လိုမွ ေမွ်ာ္လင့္မိခဲ့မွာမဟုတ္ပါဘူး..."  
သူမရဲ႕စကားမ်ားကို.. သူတိတ္ဆိတ္စြာပဲ. နားေထာင္ေနခဲ့ပါသည္..။ အမွန္တကယ္ေတာ့ သူ႔မွာ ျပန္ေျပာစရာ၊ သူမကို ႏွစ္သိမ့္စရာ စကားလံုးမရွိေလာက္ေအာင္.. ဆို႔နင့္ေၾကကဲြေနခဲ့လို႔သာ ျဖစ္ပါသည္.။ မွားခဲ့သည့္အမွားတစ္ခုအတြက္..ခြင့္လႊတ္ေပးပါဟု ေတာင္းပန္ရေလာက္ေအာင္ သူ႔အသက္ထက္ျမတ္ႏိုးခဲ့သည့္ ျဖဴစင္လြန္းေသာခ်စ္သူကို.. သူ႔ဘ၀အမည္းစက္ေတြ.. အစြန္းထင္းမခံေစခ်င္ခဲ့တာေၾကာင့္ ဆံုးရႈံးျခင္းဆိုသည့္အရာကိုသာ သူေရြးခ်ယ္လိုက္တာမဟုတ္လား...။ 


၇။
“အခုေတာ့ မင္းကသာ လူရိုေသရွင္ရိုေသ ဘြဲ႔တစ္ခုေတာင္ မပုိင္ဆိုင္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဘဝကို ကုန္ဆံုးျဖတ္သန္းေနခ်ိန္မွာ ေကာင္မေလးကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားက ဘြဲ႔ဒီဂရီေတြ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာထက္ ဆယ္ဆမကသာတဲ့ လစာဝင္ေငြေတြနဲ႔ မင္းရဲ႕အျမင့္မွာ မင္းနဲ႔အေဝးႀကီးမွာ ျဖတ္သန္းေအာင္ျမင္ေနၿပီ။ မင္းၾကည့္လုိက္ေလ...ဘဝႏွစ္ခု ဘယ္လိုကြာျခားသြားၿပီလဲဆိုတာ မင္းၾကည့္လိုက္ဦး”
သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ား၏ မခံမရပ္ႏိုင္ေျပာၾကသည့္ စကားမ်ားအတြက္ သူ႔စိတ္ထဲ အေျဖစကားကေတာ့ တစ္ခြန္းတည္းသာ။
“ငါကေတာ့ မိသားစုဘဝတစ္ခုနဲ႔ ဘဝကိုေအးေအးလူလူျဖတ္သန္းေနခ်ိန္မွာ ပညာေတြ၊ ဘြဲ႔ေတြ၊ ေငြေၾကးေတြၾကားထဲ သူတစ္ေယာက္တည္း ေပ်ာ္ရႊင္ေနလိမ့္မယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါ့မလား”
သို႔ေသာ္ “အျမင့္ဆံုးထိေရာက္ေအာင္ ပ်ံသန္းမယ္”ဟု အျမဲတဖြဖြရြတ္တတ္သလို သူမရည္ရြယ္ထား သည့္ အိပ္မက္ေတြအားလံုးကို မျဖစ္မေနအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ၾကိဳးစားတတ္သည့္ ေကာင္မေလး သည္ အိပ္မက္ေတြကို ထုဆစ္ရင္းက အခ်ိန္ေတြ၊ အေတြးေတြမအားမလပ္ျဖစ္ေနဆဲဘဝျဖင့္ သူ႔ကို ေမ့ေနေလာက္ၿပီသာ ျဖစ္ပါသည္။။။




♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥ ♥♥ ♥ ♥ ♥♥
စြန္ကေလး အျမင့္ကုိေရာက္္သြားတုိင္း ငယ္စဥ္ကေလးဘဝက (ဘာမွမသိေတာ့) ေပ်ာ္ခဲ့မိပါသည္။ (တကယ္ေတာ့ သံေယာဇဥ္ၾကဳိး ႏြမ္းႏြမ္းေလးႏွင့္ လႊတ္တင္ထားသည့္ စြန္လႊတ္သူရဲ႕အေ၀းကုိ   ေရာက္မွန္းမသိေရာက္သြားတာကုိ တျဖည္းျဖည္း သိလာရေတာ့ ... ) လြတ္လပ္စြာ.. ေကာင္းကင္ၾကီးတစ္ေနရာတြင္ ပ်ံ၀ဲေနမည့္စြန္ေလး လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ ျဖည္ေလ်ာ့ခဲ့သည့္… သံေယာဇဥ္ၾကိဳးရွည္ရွည္မ်ားကိုေတာ့ သူဘယ္ေသာအခါမွ .. ႏွေျမာတသေနာင္တရမိမည္မဟုတ္ေပ…။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Wednesday, 10 February 2016

စြန္ကေလးေရ..ေပ်ာ္ပါေစ ~~ (၁)

February 10, 2016 0 Comments


၁။
“သူ ဒီေန႔ျပန္ေရာက္လာမွာ”
သူငယ္ခ်င္းက ထူးထူးျခားျခား သတင္းတစ္ခုေပးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ သာမာန္ေျပာဆိုေနက် စကားေတြၾကားထဲ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို အမွတ္မထင္ေျပာဆိုလာခဲ့ပါသည္။
“ေအာ္ ... ဟုတ္လား..။ သူ ဒီမွာ ျပန္ေနဖို႔ျဖစ္ေစ၊ ခဏအလည္လာတာမ်ိဳးပဲျဖစ္ေစ ျပန္လာတာျဖစ္ မွာေပါ့”
တုန္ခါမႈမဲ့တဲ့ အသံႏွင့္အတူ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲ သူျပန္လည္တံု႔ျပန္ေျပာဆိုႏိုင္ခဲ့ျခင္းက အတိတ္သည္ အတိတ္သာျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပျခင္းမ်ားလား၊ ၾကိဳးစားေမ့ေဖ်ာက္ေနရျခင္းကို ဟန္ေဆာင္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေနေလမလား ေဝခြဲမရခဲ့။

၂။
လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ကာလ...။ အတိအက်ေျပာရလွ်င္ လြန္ခဲ့ေသာ ေလးႏွစ္ႏွင့္ တစ္လေက်ာ္ကာလရဲ႕ တနဂၤေႏြေန႔တစ္ရက္..။ အဲဒီရက္ရဲ႕ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္၏ ‘ျပည္ပထြက္ခြာ’ဆုိသည့္ ေနရာတစ္ခုတြင္ သူမကို လူကိုယ္တိုင္ေနာက္ဆံုးေတြ႔ခဲ့တာဆိုလွ်င္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မည္္။ Check In Counter ကိုမသြားခင္ Security Check မွာ အိတ္၂လံုးကို မႏိုင့္တႏိုင္သယ္သြားၿပီး စစ္ေဆးၿပီးသည္ႏွင့္ ေနာက္ကို တစ္ခ်က္မွ်လွည့္မၾကည့္ဘဲ ေကာင္တာဆီသို႔သာ သူမ တန္းေလွ်ာက္သြားခဲ့ပါသည္။ ေကာင္တာတြင္ အိတ္မ်ားကို အေလးခ်ိန္ ခ်ိန္ေတာ့လည္း ေဘးနားမွာရွိေနသည့္ အလုပ္သမားမ်ား၏ အကူအညီကိုမယူဘဲ ကိုယ္တိုင္ တင္ခ်ျပဳလုပ္ေနသည့္ သူမကို ေတာ္ေတာ္ပင္ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးခ်င္သည့္ ေပကပ္ကပ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အျဖစ္ အျမဲၾကည့္ေနက်အတိုင္း သူၾကည့္ေနခဲ့တာပဲျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုး၊ လက္ဆြဲအိတ္တစ္လံုးႏွင့္ စက္ေလွကားဆီ ေခါင္းေမာ့ေလွ်ာက္သြားသည့္ သူမသည္ ေလွကားေပၚေရာက္ကာမွ သူႏွင့္ သူမမိသားစုရွိရာဆီ တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္ကာ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို ဘာခံစားခ်က္မွမရွိေသာမ်က္ႏွာႏွင့္ လက္ျပသြားခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္သည္..။ ျမင္ကြင္းကေန တျဖည္းျဖည္းကြယ္ေပ်ာက္သြားသည့္ သူမကိုၾကည့္ရင္း ခြဲခြာရျခင္းဆိုသည့္အသိႏွင့္ ၀မ္းနည္းမႈမ်ားကို မ်ိဳသိပ္ေနခဲ့ရသည့္ သူကိုယ္တိုင္မွာေတာ့ မ်က္ႏွာအပ်က္ပ်က္အယြင္းယြင္းျဖစ္လို႔သာ က်န္ေနရစ္ခဲ့ပါသည္။

“ငါ့ေကာင္မေလးသြားေတာ့ အထဲမ၀င္ခင္ ငိုလိုက္တာကြာ..။ သူငိုေတာ့ ငါလဲ မ်က္ရည္က်မိေတာ့ တာေပါ့..။ သူက မိန္းကေလးဆိုေတာ့ ငါ့ထက္ပိုခံစားရရွာမွာ..။ သူ႔ဘ၀ေရွ႕ေရးအတြက္ ေက်ာင္းတက္မွာမို႔လို႔သာ သြားခြင့္ျပဳလိုက္တာ..။ သူသြားတာနဲ႔ သူ၀မ္းနည္းၿပီး ငိုတာနဲ႔ေတာင္ မတန္ဘူး” ဟု သူ႔ခ်စ္သူေကာင္မေလးကလည္း ေက်ာင္းသြားတက္ဖို႔ ခဏတာခြဲသြားျခင္းခံရသည့္ ဘ၀တူသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာလာခဲ့ပါသည္..။ သြားခါနီး မ်က္ရည္တစ္စက္မက်ရံုမွ်မက သူ႔ဘက္ကို တစ္ခ်က္ေတာင္ လွည့္မၾကည့္ခဲ့သည့္ သူမကိုေတာ့ “ဘယ္လို နားလည္ရမွန္းေတာင္ မသိဘူး၊ မင္းေကာင္မေလးက အသည္းႏွလံုးေရာ ရွိရဲ႕လားကြာ” ဟုပင္ သူငယ္ခ်င္းက မခ်ိတင္ကဲ ဆက္လက္ေရရြတ္ေနခဲ့ျပန္ပါေသးသည္..။



၃။
သူငယ္ငယ္က ကစားနည္းေတြအမ်ားၾကီးထဲတြင္ စြန္လႊတ္သည့္ကစားနည္းကို အႏွစ္သက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့သည္။ ရစ္ဘီးတစ္လံုးကို ရစ္ငင္ေနခဲ့ၿပီး ေကာင္းကင္ႀကီး၏ အျမင့္တစ္ေနရာတြင္ ပ်ံသန္းေနသည့္ စြန္ကေလးကို ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရတာကိုပင္ သူက ၾကည္ႏူးေနတတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ စြန္ကေလးသြားရာေနာက္ ေျပးလိုက္ရင္း ခ်ိဳင့္ထဲမွာ လဲက်၊ ခလုတ္တိုက္ရင္း ဒဏ္ရာအနာတရေတြ ရခဲ့ေသာ္္လည္း အျမီွးေလး တရမ္းရမ္းႏွင့္ လြင့္၀ဲေနသည့္ စြန္ကေလးကိုျမင္ရရံုမွ်ျဖင့္ သူခံစားရသမွ်က ကြယ္ေပ်ာက္သြားစျမဲပင္။ အဲဒီအခ်ိန္ ကေလးဘ၀တုန္းကေတာ့ သူေနခဲ့သည့္ ျမိဳ႕ေသးေသးေလး၏ ျမစ္ကမ္းေဘးနားေျမကြက္လပ္တြင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ညေနတိုင္းစြန္လႊတ္ကစားေလ့ရွိခဲ့ကာ အိမ္ျပန္လာတိုင္း သူခ်စ္သည့္စြန္ကေလးကို ေကာင္းကင္ၾကီး၏တစ္ေနရာတြင္ စြန္႔လႊတ္ျပီး ျပန္ခဲ့ရတာခ်ည္းပင္ျဖစ္သည္။ သူ႔စြန္ကေလးဆံုးရႈံးသြားမည္ကို စိုးရိမ္တတ္သည့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ ျမစ္ကမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္ စြန္ကို နိမ့္နိမ့္ေလး ဆဲြသြားကာ ပ်ံသန္းေစေလ့ရွိခဲ့သည္မို႔ ႏွစ္ေယာက္အတူ ျပန္လာသည့္အခ်ိန္တိုင္း၊ ကေလးေလးႏွစ္ေယာက္မွာ တစ္ေယာက္က စြန္ကေလး ဆံုးရႈံးသြားသည့္အတြက္ ငိုမဲ့မဲ့ျဖစ္ေနတတ္ေသာ္လည္း တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ အျမင့္ကိုပ်ံသန္းခြင့္မေပးခဲ့၍ လက္ထဲမွာ မေပ်ာက္မပ်က္ရွိေနဆဲျဖစ္သည့္ စြန္ကေလးကို ကိုင္ဆဲြလ်က္သာ ။

 “မင္းက အျမင့္ၾကီးကို ပ်ံခိုင္းတာကိုး ။ သူက အေ၀းေရာက္ေတာ့ မင္းဆီကို ဘယ္ျပန္လာႏိုင္ေတာ့ မွာလဲ..။ ေနာက္တစ္ခါဆို.. ငါ့လိုမ်ိဳး.. နိမ့္နိမ့္ေလးပဲပ်ံခိုင္း.. ။ အဲဒါမွ စြန္ေလးကို မင္းမဆံုးရႈံးမွာ..” ဟု သူငယ္ခ်င္းက အျမဲတမ္းေျပာတတ္ေလ့ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း စြန္ကေလးအျမင့္ကို ေရာက္သြားတိုင္း၊ သစ္ပင္ေတြ..ဓါတ္တိုင္ေတြ..အျခားကေလးမ်ား၏စြန္ေလးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး မိုးေကာင္းကင္မွာ လြတ္လပ္စြာပ်ံ၀ဲေနတာကိုေတြ႔တိုင္း ေပ်ာ္တတ္ခဲ့သည့္ သူက စြန္ကေလးပိုလြတ္လပ္ဖို႔.. စြန္ၾကိဳးေတြကို.. အျမဲတမ္း ကိုယ္တိုင္သတိမထားမိဘဲ  ရစ္ငင္ေပးေလ့ရွိခဲ့သည္သာျဖစ္သည္.။ 
သူ႔လိုပင္ စြန္လႊတ္ျခင္းကို.. သေဘာက်တတ္သည့္.သူမကေတာ့.. စြန္ကေလး မိုးေကာင္းကင္ၾကီးထဲတြင္. အေႏွာင့္အယွက္ ကင္းကင္းႏွင့္. ပ်ံ၀ဲေနေအာင္.. စြန္ၾကိဳးေတြကို.. သူရစ္ငင္ေပးေနသည့္အခ်ိန္တိုင္း.. ေဘးနားကေန ကေလးတစ္ေယာက္လို .. ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးထူးစြာ. ခုန္ေပါက္အားေပးေလ့ရွိခဲ့သည္.။ သို႔ေသာ္လည္း စြန္ကေလးကို ေကာင္းကင္ၾကီးထဲတြင္ တစ္ကိုယ္တည္း စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရျပီး.. က်န္ရစ္ပ်ံသန္းေစခဲ့သည့္အခ်ိန္တြင္မေတာ့ သူ႔လို ခံစားႏွေမ်ာမေနတတ္ဘဲ ေကာင္းကင္ၾကီးထဲ အေႏွာင္အဖဲြ႔မ်ား မရွိေတာ့ဘဲ… လြတ္လြတ္လပ္လပ္.. ပ်ံသန္းသြားႏိုင္ျပီဆိုသည့္အေတြးျဖင့္… စြန္ကေလးအတြက္.. ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူေနတတ္ျပန္ပါေသးသည္.။

၄။
သူမရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္အၾကီးၾကီးေတြကို ေျပာျပတတ္သည့္အခ်ိန္တိုင္း၊ သူမမ်က္၀န္း၏ အေရာင္ေတြ တလက္လက္ႏွင့္ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကို.. ေတြ႔ရေလ့ရွိသည့္အခါတိုင္း… သူ႔ရဲ႕စြန္ကေလး အေ၀းကို ေရာက္သြားေတာ့မွာပါလားဆိုသည့္ အေတြးမ်ိဳး သူေတြးခဲ့ဖူးသည္.။

သူသတိမထားျဖစ္ေသာ္လည္း အမွတ္တရေန႔ရက္တိုင္းတြင္ ေပးခဲ့သည့္လက္ေဆာင္အခ်ိဳ႕သည္ ကဗ်ာဆန္ဆန္ပန္းစည္းေတြ၊ သူမခ်စ္တတ္သည့္အရုပ္ေသးေသးေလးေတြ၊ ေခ်ာကလက္ေတြ ျဖစ္မေနတတ္ဘဲ သူမေလ့လာရန္အတြက္ IELTS စာအုပ္ေတြ.. စိတ္ခြန္အားျဖည့္ဘာသာျပန္စာအုပ္ေတြ.. ျဖစ္ေနတတ္သည္။
ကဗ်ာစာအုပ္လွလွေလးေတြေနရာတြင္ သူမဖတ္ဖို႔ နည္းပညာစာအုပ္ထူထူေတြ ျဖစ္ေနတတ္ျပန္သည္။ နားေထာင္ခ်င္စရာ အခ်စ္သီခ်င္းသံစဥ္ခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြမဟုတ္ဘဲ သူမေလ့က်င့္ဖို႔ အဂၤလိပ္စကားေျပာ အေခြေတြပဲ ေပးျဖစ္ခဲ့သည္။ သူမပိုခ်စ္လာေစဖို႔အတြက္ စကားလံုးလွလွေလးေတြႏွင့္ ၾကင္ၾကင္နာနာ ေျပာရမည့္အစား သူမရဲ႕ၾကိဳးစားမႈမ်ား အရာထင္ေအာင္ျမင္ေစဖို႔ မခ်င့္မရဲ အားမနာတမ္းေ၀ဖန္မႈေတြ ျဖစ္ေနတတ္ခဲ့သည္။
အခါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား၌ သူမ၏ Email-Inbox တြင္ ခ်စ္သည့္အေၾကာင္း.. လြမ္းသည့္အေၾကာင္းေတြ.. မဟုတ္ခဲ့ဘဲ…. သူပို႔ေပးတတ္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက.. Scholarship Information ေတြ ေလ့လာစရာ E-book ေတြပဲ.. သူမေတြ႔ရတတ္ပါလိမ့္မည္။ သူမ၏ Facebook Timeline တစ္ခုလံုးတြင္ သူတင္ထားတတ္သည့္ Scholarship Link ေတြ၊ သူမေလ့လာေနတတ္သည့္ ဘာသာရပ္ႏွင့္ ဆိုင္ေသာ website link မ်ားႏွင့္သာ ျပည့္ေနတတ္ခဲ့သည္။

“ငါ.. ဂ်ပန္မွာ မဟာဘြဲ႔သြားတက္ဖို႔ ADB (Asia Development Bank) လို႔ေခၚတဲ့ အာရွဖြံ႔ျဖိဳးမႈဘဏ္ရဲ႕ ပညာသင္ဆုရတယ္..။ ေနာက္လထဲမွာ တိုက်ိဳကိုသြားရေတာ့မယ္..။ ဘာမွေတာ့ မၾကာပါဘူး..။ ၂ ႏွစ္ပါပဲ..။ ၂ ႏွစ္အတြင္း သစၥာရွိရွိ ငါ့ကိုေစာင့္ေနေနာ္”
သူမ၏ရည္မွန္းခ်က္တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ျပည့္ဝသြားၿပီျဖစ္သည့္အခိုက္ ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြစြာ ေျပာေနသည့္ သူမကို ေငးၾကည့္ရင္း သူေျပာခ်င္ေသာစကားလံုးမ်ား ဆြံ႔အသြားခဲ့ရသည့္အခိုက္အတန္႔ပင္ျဖစ္ပါသည္.။ တကယ္ဆို ထိုေန႔က သူေျပာခ်င္သည့္စကားမွာ “လက္ထပ္ၿပီး ဘ၀တစ္ခုကို တူတူရင္ဆိုင္ၾကရေအာင္” ဆိုသည့္ စကားစုအစား “မင္းအတြက္ ဝမ္းသာလိုက္တာ..။ စိတ္ခ်လက္ခ်သာ ပညာသြားသင္ပါ..။ ငါ မင္းကို ဆက္ဆက္ေစာင့္ေနမွာပါ” ဆိုသည့္စကားလံုးမ်ားျဖစ္လို႔ေနခ့ဲျခင္းက သူမအေပၚထားရွိသည့္ သူ႔ရဲ႕ အတၱကင္းမဲ့ေသာ ျဖဴစင္သည့္ ခ်စ္ျခင္းတစ္စံုတရာေၾကာင့္သာ.ျဖစ္ပါသည္.။ ဒီပညာသင္ဆုကိုရရန္ သူမ၏ ၾကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့ရမႈမ်ားႏွင့္ သူ႔ရဲ႕ ေဖးမအားေပးမႈေတြမ်ားစြာ ရင္းႏွီးခဲ့ရျခင္းပဲ မဟုတ္လား..။

To be continued ~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Follow Us @soratemplates