Thursday, 27 February 2014

သံတူေၾကာင္းကြဲ ^^

February 27, 2014 6 Comments




ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၂၀၁၄  တစ္ႏွစ္အတြက္ ႏွစ္လဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ ကုန္ဆံုးသြားခဲ့ျပန္ပါျပီ ...။ ဒီတစ္ႏွစ္အတြင္း...ေရးျဖစ္ေနတာေတြက ေျပာခဲ့ဖူးသလို ခံစားမိသမွ် ခ်ေရးေနတဲ့ သံတူေၾကာင္းကြဲ ပံုစံတူေတြ မ်ားေနတယ္...။ ၀တၳဳတိုေလးေတြ ေရးဖို႔ၾကိဳးစားေနေပမယ့္ .. အိုင္ဒီယာရွိေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ ေရးဖို႔အခ်ိန္ကမရ၊ ေရးဖို႔အခ်ိန္ရွိလာေတာ့လည္း အိုင္ဒီယာေတြက ေပ်ာက္ကုန္နဲ႔ ဒီလိုနဲ႔ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ ေရးခ်င္ရာေရးတဲ့ပို႔စ္ေတြပဲ မ်ားေနမယ္ထင္ပါရဲ႕.....။ ေရးသမွ်ကေတာ့ ဒီစကားလံုးေတြပဲ ေရွ႕ျပန္ေနာက္ျပန္နဲ႔ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္သံုးေနမိျပန္တယ္ ..။

ဒါေပမယ့္ တေလာတုန္းက ၂၀၁၄ မွာ အေကာင္အထည္ေဖာ္မယ့္ အိပ္မက္ေတြကုိ ခ်ေရးထားဖူးတယ္ ..။ အဲဒီအိပ္မက္ေတြထဲက တခ်ိဳ႕တေလကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ေနတယ္ ..။ အထူးသျဖင့္ လူမႈေရး ..ေနာက္ျပီးေတာ့ blog မွာ တစ္လကုိ ပို႔စ္ေလးခုေရးျဖစ္ေအာင္ ေရးမယ္ဆိုတာ လည္း တကယ္လုပ္ျဖစ္ေအာင္လို႔ မနက္ျဖန္လကုန္ရက္မတိုင္ခင္ ဒီေန႔ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ေရးေနပါတယ္ ..။

လူမႈေရးကေတာ့ဟုိးအရင္ကထက္စာရင္ ေတာ္ေတာ္ကို ေဖာ္ေရြသေဘာေကာင္းလာျပီး ေျပာတတ္ဆိုတတ္ေပါင္းသင္းတတ္တဲ့သူျဖစ္လာျပီ ..။  အရင္ကဆိုရင္ က်မက ေတာ္ေတာ္အေနေအးတဲ့သူတစ္ေယာက္၊ စကားနည္းတဲ့သူ၊ လူေၾကာက္တတ္ျပီး၊ လူေတာမတိုးရဲ၊ အားနာတတ္တဲ့သူမ်ိဳး ..။ အခုေတာ့လည္း ဆန္႔က်င္ဖက္လိုမ်ား ျဖစ္သြားသလားမေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေၾကာက္တတ္တာဆိုလို႔ သိပ္မရွိေတာ့သလိုပဲ ..။ စကားေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ကို လူရည္လည္ေအာင္ ေျပာတတ္လာျပီ ..။ ပိုျပီး တိုးတက္လာတာက လူအမ်ားၾကီးေရွ႕မွာ ေၾကာက္ဒူးမတုန္ပဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ေျပာလာႏိုင္တာပါပဲ ..။ အရင္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္က ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ကိုယ္တိုင္သာ နားလည္ေပမယ့္ လူအမ်ားေရွ႕ထြက္ေျပာရမွာ ေၾကာက္တတ္တာမ်ိဳးျဖစ္တယ္ေလ..။ အေတြ႔အၾကံဳက သင္သြားေပးေတာ့လည္း ေနာက္ေတာ့ အဆင္ေျပလာတာပါပဲ ..။

ခုတေလာ တရားရစရာေတြနဲ႔ ေတြ႔ေနရတယ္ ..။ စီနီယာအစ္ကိုတစ္ေယာက္က သူတို႔ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြစုရိုက္ထားတဲ့ပံုကို ေဖ့ဘြတ္မွာတင္ေတာ့ အားလံုးလိုလိုကို သိျပီးသားေပမယ့္ .. ဘယ္သူေတြမွန္း ငယ္ရုပ္ေတြကို မမွတ္မိဘူး ..။ ဓါတ္ပံုက ဘယ္တုန္းက ပံုလဲဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ေလာက္ကပံုတဲ့ ..။ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္အတြင္းမွာ သူတို႔တစ္တန္းလံုး ျပင္ပသြင္ျပင္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားၾကတာမ်ား .. မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ပဲ ..။ ဗိုက္ပူခါးတုတ္သူကတုတ္၊ အသားမည္းသူကမည္းသြားနဲ႔ .. ငယ္ဘ၀ရဲ႕ ႏုပ်ိဳမႈဆိုတာ ဘယ္လိုမွ ရွာမေတြ႔ေတာ့ပါဘူး။ တကၠသိုလ္တက္စဥ္ ေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ တစ္တန္းတစ္စားတည္းပါပဲ ..။ သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ေဖးမမႈေတြပဲ ရွိခဲ့ၾကမွာပါပဲ ..။ အခ်ိန္တစ္ခုကို လြန္ေျမာက္လို႔ ရင့္က်က္လာတဲ့အခါ ျပင္ပသြင္ျပင္ေတြ ေျပာင္းလာတာနဲ႔အမွ် စိတ္ရင္းအေျခခံေတြလည္း ေျပာင္းလာၾကတယ္ ..။ ဘ၀ေပးအေျခအေန၊ ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈ၊ ကံတရားေပၚမူတည္ျပီး ဘ၀အေျခအေနေတြ ကြာျခားသြားၾကတယ္ ..။ အဲဒီအခါ အနိမ့္အျမင့္ မတူညီမႈေတြၾကားမွာ ... အားငယ္ခ်င္စရာ၊ ေနာင္တရစရာ .. တခ်ိဳ႕ကို ေထြးပိုက္မိသူေတြလည္း ပါေကာင္းပါႏိုင္ပါရဲ႕ ..။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒါကိုပဲ ဘ၀တို႔ ေလာကဓံတို႔ ေခၚၾကတာပဲ မဟုတ္ပါလား ..။ ဒါေပမယ့္လည္း ဘ၀ဆိုတာ ပံုေသတြက္လို႔ရတဲ့ သခ်ၤာပုစၦာတစ္ပုဒ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ ..။ တစ္ခ်ိန္မွာ တူျဖစ္ေနေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေပျဖစ္မသြားဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မလဲ ..။ အစိုးမရတဲ့ ေလာကဓံၾကားမွာ ... သာေပါင္းညာစား၊ အျခားသူရဲ႕ မ်က္ရည္ကုိ ေျခေဆးလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္သူမျဖစ္ဖို႔က အေရးၾကီးဆံုးပဲ မဟုတ္လား ..။ 

ဘ၀မွာ လူပီသဖို႔ဆိုရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားလက္ကိုင္ထားဖို႔လည္း အေရးၾကီးတဲ့အခ်က္တစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔ ဟိုးအရင္ကတည္းက သံုးသပ္မိတယ္ ..။ “ငါသာ သူ႔ေနရာမွာဆိုရင္” ဆိုတဲ့ စိတ္ထားေလးတစ္ခုကို ထားတတ္ရင္ အရာရာက လွပလာပါလိမ့္မယ္ ..။

Monday, 17 February 2014

ေရာက္တတ္ရာရာ ~~~

February 17, 2014 3 Comments
အခုတေလာ သီခ်င္းေတြ နားမေထာင္ျဖစ္တာၾကာျပီ ...။ ဟိုအရင္ကေတာ့ အင္တာနက္ကြန္နက္ရွင္ ကလည္းေကာင္း .. စာဖတ္ေနရင္းနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္း အပ်င္းေျပ youtube က သီခ်င္းေတြ တစ္ခ်ိန္လံုး ဖြင့္ထားတတ္ျပီး နားေထာင္ေနတတ္တယ္ ..။ ခုေတာ့ တစ္ေနကုန္အလုပ္လုပ္ .. အလုပ္ထဲမွာလည္း သီခ်င္းနားေထာင္ခ်ိန္မရွိေလာက္ေအာင္ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို လႈပ္ရွား ..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ပင္ပန္းတာနဲ႔  စာေတာင္မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး ...။ ဒီလိုသာဆို ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ေပ်ာက္သြားမွာ စုိးမိတယ္ ..။ က်မက ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတာ္ေတာ္ညွာတယ္ထင္မိတယ္ ..။ နည္းနည္းေလးစိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္းတာနဲ႔ သနားျပီး အနားေပးမိတာပဲ ...။ တကယ္ဆို အဲလိုမျဖစ္သင့္ပါဘူး ..။ ကာယနဲ႔အလုပ္လုပ္တာမွ မဟုတ္တာေနာ္ ..။ ခုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေလး ေတြကို စာၾကည့္တာကနည္းနည္း .. နားတာကမ်ားမ်ားျဖစ္ေနတယ္ ...။ အမ်ားၾကီးျပဳျပင္ရဦးမယ္ ... က်မမွာ အဲလိုပ်င္းတတ္တဲ့ ပင္ပန္းတတ္တဲ့ အလြန္အင္မတန္ဆိုးရြားတဲ့ အက်င့္ဆိုး တစ္ခုရွိတယ္ ...။ 

ေလွ်ာက္မယ္လို႔ရည္ရြယ္ထားတဲ့ phd scholarship ေတြက ဧျပီလထဲမွာ deadline က ခပ္မ်ားမ်ားျဖစ္ေနတယ္ ..။ ထံုးစံအတိုင္း deadline နီးမွ idea ထြက္တဲ့ ဦးေႏွာက္က အဲဒီအခ်ိန္ေရာက္မွပဲ အပူတျပင္းအသံုးျပဳလို႔ ရမယ္ထင္ပါတယ္..။ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာဖူးသလို ညဏ္ေကာင္းတဲ့သူေတြက ေယဘူယ်အားျဖင့္ ပ်င္းၾကတယ္တဲ့ ..။ အဲဒါမွပဲ ၾကိဳးစားၾကတဲ့ အျခားပံုမွန္လူေတြနဲ႔ ရလဒ္က အတူတူျဖစ္သြားျပီး ေလာကၾကီးက မွ်မွ်တတျဖစ္သြားသတဲ့ ..။ အဲဒီလူ ၂ မ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ညဏ္လည္းေကာင္း၊ ႀကိဳးလည္းႀကိဳးစားတဲ့သူေတြ ကေတာ့ အျခားသူေတြထက္ ေအာင္ျမင္သူေတြ ျဖစ္လာၾကပါသတဲ့ ..။ ေသခ်ာတာက က်မက ညဏ္ေကာင္းတယ္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာသတ္မွတ္ျပီး အလြန္ပ်င္းတဲ့သူမ်ိဳး ..။ အထူးသျဖင့္ စာလုပ္ရတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာေပါ့ ..။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း အမ်ားထက္ထူးကဲၿပီး ထူးခၽြန္ထက္ျမတ္မေနဘဲ .. အမ်ားနဲ႔တန္းတူ သာမာန္သူလိုကိုယ္လိုပဲျဖစ္ေနတာ ....။ ႀကံဳမိသမွ် သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြ ကေတာ့ က်မကို ႀကိဳးစားတဲ့သူဆိုျပီး အၿမဲေျပာဆိုသတ္မွတ္ၾကတယ္ ..။ ဘာေၾကာင့္ အဲသလို ထင္ေလတယ္ေတာ့မသိ ..။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာ့ ပ်င္းလြန္းလို႔ မႀကိဳးစားလြန္းလို႔ အျမင္ေတြ ကတ္လြန္းလို႔ ..။ 

စိတ္ခံစားခ်က္၊ အေတြးအေခၚေတြက ေနရာေဒသကုိလိုက္ျပီးပဲ ေျပာင္းတတ္သလား၊ အခ်ိန္ကာလကို လုိက္ၿပီးပဲ ေျပာင္းတတ္သလား၊ အေျခအေနေပၚမူတည္ၿပီး ေျပာင္းတတ္ေလသလားမသိ ..။ ဒီျပန္ေရာက္ကတည္းက သီခ်င္းေတြ သိပ္နားမေထာင္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ ဟုိအရင္ကလို သီခ်င္းခံစားမႈအက္ေဆးေတြ မေရးျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီ ..။ ကဗ်ာဆိုရင္ ပိုဆိုးေတာ့တာေပါ့ ..။ ကဗ်ာလို႔ သတ္မွတ္လို႔ရမယ့္ စကားလံုး တစ္လံုးစႏွစ္လံုးစေတာင္ ေခါင္းထဲက ထြက္မလာေတာ့ ...။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကဗ်ာေတြ အမ်ားႀကီး ေရးခ်င္မိတယ္ ..။ ေရးေနက်ပံုစံအတိုင္း ကာရံမဲ့ကဗ်ာေတြ ..။ နေဘကာရံကဗ်ာဆိုတာေတာ့ ဒီတစ္သက္ေရးတတ္ပါ့မလား ယံုၾကည္မႈမရွိ ..။ ပါရမီမရွိတဲ့အထဲ ကာရံေတြေနာက္လိုက္ၿပီး ေရးမိရင္ အေၾကာင္းအရာက ဘယ္လိုမွ ဆက္စပ္တတ္မွာမဟုတ္ ...။ ၀တၳဳရွည္တစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ေရးျဖစ္ေအာင္ ေရးခ်င္တယ္ ...။ ေရးရင္းနဲ႔ အဆံုးမသတ္တတ္မွာလည္း စုိးမိေသးတယ္ ..။ ျမန္မာႏိုင္ငံျပန္ေရာက္ၿပီးကတည္းက ေရးျဖစ္ခဲ့တာက ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ သံတူေၾကာင္းကြဲေတြက ခပ္မ်ားမ်ားရယ္ ...။ အခ်ိဳ႕သူေတြေျပာၾကသလို ဘေလာ့ဂ္ဘက္မွာ ေရးတဲ့သူေတြေရာ ဖတ္တဲ့သူေတြေရာ သိသိသာသာေလ်ာ့သြားၿပီး ေဖ့ဘုတ္ဘက္ကို ေရာက္သြားၾကေပမယ့္ က်မကေတာ့ ခုထက္ထိ ဘေလာ့ဂ္ကို ဖက္တြယ္ထားတုန္း ..။ ေရးခ်င္လာတဲ့အခါတိုင္း ေရးဖို႔အခ်ိန္ရလာတိုင္း ဒီေနရာေလးမွာပဲ ... ေရးခ်င္သမွ်ကို ေရးေနမိဆဲ ..။

စကားမစပ္ ဆရာမဂ်ဴးရဲ႕ လံုးခ်င္းစာအုပ္အသစ္ “ဆံုေနရက္နဲ႔ လြမ္းေလျခင္း” ကို ဖတ္ျပီးသြားပါၿပီ ..။ ၾကားထားခဲ့တဲ့အတိုင္း လာဗင္ဒါပန္းခရမ္းေရာင္ေလးေတြကလည္း ဇာတ္လိုက္အေနနဲ႔ ပါတာေပါ့...။ ခ်စ္စရာ ပန္းခရမ္းေရာင္ေလးေတြေလ ..။ ဇာတ္လမ္းကိုေတာ့ မေ၀ဖန္ေတာ့ပါဘူး ..။ ဆံုႏိုင္ရက္နဲ႔ ကြဲေလျခင္း ဆိုသလိုျဖစ္ေနလို႔ပါ ..။

သီခ်င္းေတြထဲမွာ ခုတေလာ အၿမဲနားေထာင္ျဖစ္တဲ့သီခ်င္းက ေလးျဖဴရဲ႕ “စိတ္ပူတယ္” ဆိုတဲ့သီခ်င္းပါပဲ ..။ သီခ်င္းစာသားေရာ သံစဥ္ေရာႀကိဳက္လြန္းလို႔ ဖုန္း ringtone လုပ္ထားေတာ့ ဖုန္းျမည္တိုင္း အဲသီခ်င္းကို နားေထာင္ျဖစ္တယ္..။
♫ ♪..မင္း အဆင္ေျပပါ့မလား စိုးရိမ္တယ္..
မင္းးး ဒီအခ်ိန္ တစ္ေယာက္တည္းရွိေနခ်ိန္ ...
မင္းးးး ေခ်ာင္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ႀကိတ္ငိုေနဦးမလား ...... ..♫ ♪
မင္းးး လိုေနခ်ိန္တိုင္း ရွိခ်င္တယ္ ....
မင္းးးး မလိုရင္ ခ်န္ထားခဲ့ႏိုင္တယ္ ....
မင္းးး  အဆင္မေျပမွာပဲ .. စိတ္ပူေနမိတယ္ ..♫ ♪ -_- -_- -_-


Sunday, 16 February 2014

အခ်စ္အေၾကာင္း စကားစျမည္ ~~

February 16, 2014 5 Comments


တစ္ရက္ေတာ့ လူမႈကြန္ယက္လို႔ ေခၚတဲ့ facebook တစ္ခြင္မွာ ဓါတ္ပံုမ်ိဳးစံု၊ ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုနဲ႔ အခ်စ္အေၾကာင္းကို ဖြင့္ဆိုျပေနၾကေလရဲ႕ ....။ ခ်စ္သူမ်ားေန႔လို႔ သတ္မွတ္ထားၾကတဲ့ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရက္မွာေပါ့ ...။ အထာေပါင္းစံုနဲ႔ ဆရာၾကီး ဆရာမၾကီးမ်ားကလည္း ဆံုးမစကားေတြ မွာတမ္းေခၽြလား ေခၽြၾကရဲ႕ ...။ ၁၅ ရက္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္တင္တဲ့ status လိုမ်ိဳးေပါ့ “ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ၁၅ ရက္ေန႔ေရာက္လာလို႔ .. လက္ဆုပ္လက္ကိုင္မျပႏိုင္တဲ့သူဆိုေတာ့လည္း တေန႔လံုး အသံေတာင္မထြက္ရဲဘူး” တဲ့ :D :D ကိုယ္ေတြကေတာ့ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ ..။ ပရိသတ္လုပ္ရင္းနဲ႔ အခ်စ္အေၾကာင္းကို ေတြးမိတယ္ ..။ က်မသတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာက ဘာလဲေပါ့ ...။ facebook မွာ ဆရာၾကီးတစ္ခ်ိဳ႕ အထာၾကီးနဲ႔ ေရးသလို “အခ်စ္အခ်စ္ခ်ည္းလုပ္မေနနဲ႔ .. ဘုရားတရားလိုက္စားဖို႔ .. မိဘကို ျပဳစုလုပ္ေကၽြးဖို႔လည္း သတိရၾကဦး” ဘာဘာညာညာ သတိေပးသလိုေပါ့ .. ။  သူတို႔ေတာ့ မိဘကို ဘယ္ေလာက္အလုပ္အေကၽြးျပဳၾကလဲမသိ ... သူတပါးကိုေတာ့ အဲသလို ေ၀ဖန္ေရး ေလကန္ေရးလုပ္ေနၾကတာေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒး ..။ တကယ္ေတာ့ ကေတြက သီးသန္႔စီ ..။ လူတိုင္း သူတို႔ ခံစားခ်က္ကို ေဖာ္ျပဖို႔ ေရးသားဖို႔ အခြင့္အေရးရွိေနၾကတာပဲမဟုတ္လား ..။
ထားပါေတာ့ ... စကားခ်ည္းေတြကလည္း အမ်ားၾကီး ... :-) :-)

က်မေရးခ်င္တဲ့ အခ်စ္က သူစိမ္းေတြျဖစ္တဲ့ ခ်စ္သူေတြၾကားမွာရွိတဲ့အခ်စ္ ..။ အခ်စ္ဆိုတာေတာ့ လူတိုင္းနီးပါး ၾကံဳဖူးၾကတယ္ ..။ ခံစားဖူးၾကတယ္ ..။ အဓိပၸာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးဖြင့္ဆိုၾကတယ္ ..။ အခ်စ္ေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကတယ္ ၀မ္းနည္းၾကတယ္ ..ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုကို ခံစားဖူးၾကတယ္ ...။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္က သူ႔ဘာသာေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းရွိေနေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္လိုက္မိတဲ့ အျခားသူတစ္ေယာက္အေပၚမွာ မူတည္ျပီး ခံစားခ်က္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားတယ္ ...။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ေပးဆပ္ျခင္း လို႔ ဆိုၾကတယ္ ..။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္းတဲ့ ..။ က်မယံုၾကည္တဲ့အခ်စ္ကေတာ့ ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္း ပါပဲ ..။ လူတစ္ေယာက္က သူခ်စ္တဲ့သူကို စြန္႔လႊတ္ဖို႔ေတာ့ စခ်စ္ခဲ့မွာမဟုတ္ပါဘူး ..။ အခ်စ္ဆိုတာကို ေခါင္းစဥ္မွားတပ္ထားတဲ့ အေပ်ာ္ရည္းစားထားတာကလြဲရင္ေပါ့ ..။ တကယ္လို႔ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္တယ္လို႔ အစကတည္းက ေတြးမိရင္ေတာ့ အစကတည္းက မခ်စ္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ ..။ စြန္႔လႊတ္ႏိုင္တယ္ဆိုကတည္းက အဲဒါ အခ်စ္စစ္မဟုတ္လို႔ပဲ ..။ သူ႔ဘက္က စြန္႔လႊတ္ႏိုင္တယ္ဆိုေပမယ့္ တစ္ဖက္သားရဲ႕ ခံစားခ်က္က ဘယ္လိုျဖစ္ႏိုင္လဲဆိုတာ ကိုယ္ခ်င္းစာသင့္တယ္ ..။ ခ်စ္သူနဲ႔ ေကြကြင္းရတာလည္း ဒုကၡတစ္မ်ိဳးပဲ မဟုတ္ပါလား...။

၀တၳဳေတြ ဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာလည္း ခဏခဏၾကားဖူးတယ္ ..။ “မင္းဘ၀ လွပဖို႔ ထြက္သြားရတာ” ဘာညာဘာညာေပါ့ ..။ အဲဒီလိုေျပာကတည္းက အဲဒီေယာက်္ားေလးက အျဖစ္မရွိတဲ့ အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့သူမ်ိဳးလို႔ က်မေတာ့ သတ္မွတ္တယ္ ..။ (p.s က်မက မိန္းကေလးမို႔ မိန္းကေလးဘက္က ခံစားခ်က္ကို ဦးစားေပးျပီး ေရးပါမယ္) တကယ္တမ္း မိန္းကေလးအမ်ားစု လိုခ်င္တဲ့ခ်စ္သူမ်ိဳးက ဘယ္လိုအေျခအေနမွာပဲ ျဖစ္ပါေစ .. ကိုယ့္ကို လက္လႊတ္မသြားတတ္တဲ့ ခ်စ္သူမ်ိဳးပါ ..။ “မင္းစိတ္ခ်မ္းသာသလို ဆံုးျဖတ္ပါ .. ထားသြားလည္းကိစၥမရွိပါဘူး” “ငါနဲ႔ေ၀းသြားရင္ မင္းဘ၀ ပိုအဆင္ေျပလိမ့္မယ္” ဆိုတဲ့ ေ၀းသြားခဲ့ရင္ ဘယ္လိုမွမခံစားရဘူးလို႔ အဓိပၸာယ္ရတဲ့ စကားလံုးေတြထက္ “မင္းကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရဖို႔ အေကာင္းဆံုးအေျခအေနတစ္ခုကို ဖန္တီးနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနတယ္” ဆိုတဲ့ စကားေတြကုိ ေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကတာပါ ..။

တကယ္တမ္းအခ်စ္စစ္စစ္သာျဖစ္မယ္ဆိုရင္ .. ခ်စ္သူကို ပိုင္ဆိုင္ရဖို႔ အေျခအေနတစ္ခုေရာက္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါလိမ့္မယ္ ...။ ဘယ္လိုအခက္အခဲ အဆင္မေျပမႈေတြနဲ႔ ၾကံဳလာရေပမယ့္ .. relationship ကို တည္ျမဲေအာင္ ၾကိဳးစားၾကမွာပါပဲ ..။ လြယ္လြယ္နဲ႔ လက္လႊတ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ တကယ္မခ်စ္တဲ့သူေတြရဲ႕ သူရဲေဘာေၾကာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြပါ ..။ ခ်စ္သူေတြၾကားထဲ ခဏတျဖဳတ္ စကားမ်ား အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့ၾကရင္ေတာင္မွပဲ လမ္းခြဲမယ္ ဆိုတဲ့စကားလုံးအစား အျခားစကားလံုးေတြနဲ႔ပဲ စကားႏိုင္လုၾကရင္း မူရင္းအေျခအေနေရာက္ေအာင္ ေျဖရွင္းသြားၾကတာမ်ိဳးက ခ်စ္တတ္သူေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြပါ ..။ အဲဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ခြဲခြာၾကရတယ္ဆိုတာ တစ္ဖက္ဖက္ကေတာ့ အခ်စ္မစစ္လို႔ပါပဲ ..။ အခ်စ္စစ္သာမွန္ရင္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို ဘယ္သူမွ လက္မလႊတ္ႏိုင္ၾကဘဲ ... စြန္႔လႊတ္ဖို႔ စိတ္ကူးမိၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး ...။ ႏွစ္ဦးသားနီးစပ္ဖို႔အေရးအတြက္ ၾကိဳးစားၾကရင္း relationship ကို ခိုင္ျမဲေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကမွာပါပဲ ..။ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္း ပိုင္ဆိုင္မႈေတြေနာက္လိုက္ရင္း အခ်စ္ကိုေမ့ထားၾကသူေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ကေတာ့ တစ္ကေပါ့ေလ ....။

Saturday, 1 February 2014

Dreams ~~

February 01, 2014 7 Comments


အခ်ိန္ေတြ အကုန္ျမန္လြန္းတာ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္အတြက္ ဇန္န၀ါရီ တစ္လေတာင္ ကုန္ဆံုးသြားျပန္ျပီ ...။ မေန႔က ဇန္န၀ါရီ ၃၁ ရက္က က်မရဲ႕ ေမြးေန႔ ..။ ဒီႏွစ္ေမြးေန႔မွာ တစ္ေနကုန္အလုပ္လုပ္ျဖစ္ေပမယ့္ ညေနပိုင္းမွာေတာ့ အိမ္မွာပဲ မိသားစုနဲ႔ ေခြးေတြ ေၾကာင္ေတြနဲ႔ ျဖတ္သန္းျဖစ္တယ္ ..။ သိပ္မၾကာေသးခင္ကပဲ ေခြးေလး ၂ ေကာင္ေမြးထားတယ္ ..။ ရိုးရိုးေခြးေလး ၁ ေကာင္ အေမြးစုတ္ဖြား ေခြးျဖဴေလး တစ္ေကာင္ရယ္ ေၾကာင္က ၅ ေကာင္ ..။ ေနာက္မ်ားမွ သူတို႔အေၾကာင္း တခမ္းတနား စာေရးျဖစ္ေအာင္ ေရးပါဦးမယ္ ...။
၂၀၁၄ ႏွစ္စပိုင္းကတည္းက ဒီတစ္နွစ္အတြင္းမွာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အိပ္မက္ေတြကို အမွတ္ထင္ထင္ျဖစ္ေနေအာင္ မွတ္တမ္းထင္တဲ့အေနနဲ႔ blog မွာ စာစီထားမယ္လို႔ စိတ္ကူးျဖစ္ေပမယ့္ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး ..။ မေန႔က ေမြးေန႔ကို ျဖတ္သန္းျပီးသြားတဲ့အခါ အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးသြားတယ္ဆိုတာကို ခံစားမိလာတာနဲ႔အမွ် အိပ္မက္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က ပိုခိုင္မာလာတယ္ ...။

So what??
In 2014,,,,
After 31th January,,,,
What’s I want?? What’s I expect?? What’s I wanna do??
၂၀၁၄ ခုႏွစ္အတြင္း .... ျပီးခဲ့တဲ့ပို႔စ္မွာ ေရးထားခဲ့သလို အေျပာင္းအလဲကို လက္ခံျပီးသြားျပီ ..။ အလိုက္သင့္ေနထိုင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနရင္း .. အိပ္မက္ေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားဆဲ ...။
 Okay!! ၂၀၁၄ အတြက္ က်မရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ ခ်ေရးၾကည့္ပါမယ္ ..။ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းေရာက္ရင္ေတာ့ အဲဒီအိပ္မက္ေတြအားလံုး အေကာင္အထည္ေဖာ္ျဖစ္ခဲ့မခဲ့ ဒီပို႔စ္ကို ျပန္ၾကည့္ရင္း ျပန္စစ္လို႔ရပါျပီ ..။

ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ပညာေရးေပါ့ ..။ ဒါကလည္း က်မရဲ႕ ၀ါသနာတစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပါပဲ ...
ဒီႏွစ္အတြင္း Ph.D scholarship တစ္ခုရခ်င္ပါတယ္ ...။ အင္တာနက္သံုးျဖစ္တိုင္း ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ဆိုဒ္ေတြက scholarship နဲ႔ဆိုင္တဲ့ website ေတြကလည္း အပါအ၀င္ပါပဲ ..။ ဘယ္ဘာသာရပ္နဲ႔လည္းဆိုရင္ Social science နဲ႔ ေလွ်ာက္ခ်င္တယ္ ..။ အထူးသျဖင့္ rural development နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သုေတသနတစ္ခုကို စာတမ္းေရးခ်င္လို႔ပါ ...။ ၾကည့္ျဖစ္တိုင္းေတြ႔မိတဲ့ offer ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Master courses ေတြအတြက္ ဦးစားေပးျပီး ေပးၾကတာမ်ားတယ္ ..။ Doctoral studies အတြက္ အနည္းဆံုး ၃ ႏွစ္ေပးရတာဆိုေတာ့ ႏွစ္နည္းနည္းနဲ႔ အေရအတြက္မ်ားမ်ားေပးလို႔ရတဲ့ မာစတာတန္းေတြပဲ ေပးခ်င္ၾကတာမ်ိဳးထင္ပါတယ္ ..။ ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ကေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူးေနာ္ ...။ ေရာက္ျဖစ္တဲ့အခါ ဒီေနရာမွာ စာေရးရင္ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာလည္းဆိုတာ အားလံုးေတြ႔ရမွာပါ ...။

ေနာက္ျပီးေတာ့ မိသားစုအေရး ...။
 ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ သူ႔ပညာေရးနဲ႔ သူ႔အလုပ္အကိုင္နဲ႔ အားလံုး အေျခတက်ရွိေနၾကျပီျဖစ္ေပမယ့္ .. အငယ္ဆံုးေမာင္ေလးကေတာ့ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းကမွ ဘြဲ႔တစ္ဘြဲ႔ရပါတယ္ ..။ စာဆက္လုပ္ဖို႔လည္း ၀ါသနာမပါ .. စီးပြားေရးလုပ္ဖို႔လည္း လူရည္မလည္ဆိုေတာ့ သူ႔ဘ၀ကို အဆင္ေျပေျပျဖစ္ေအာင္ လမ္းညႊန္ေပးႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ခ်င္မိတယ္ ..။ ဘာလုပ္ခိုင္းရမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာမစဥ္းစားတတ္ေသးပဲ သူ႔အတြက္ ပူေနရတယ္ ..။ က်မက ကိုယ့္အတြက္ကိုေတာ့ ဘာဆက္လုပ္ရမယ္ ဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေတြးတတ္ေပမယ့္ အျခားသူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ သင့္ေလ်ာ္ရာကို လမ္းေၾကာင္းေပးတတ္သူမဟုတ္ဘူးထင္တယ္ ...။ သူ႔ဘ၀ကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လမ္းျပေပးႏိုင္တဲ့သူ၊ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ခ်င္တယ္ ..။သူ႔ဘ၀လွပသြားရင္ မိဘႏွစ္ပါးစလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးၾကမွာမို႔ မိဘကို ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ ...။

ျပီးေတာ့ အလုပ္အကိုင္ ...စီးပြားေရး??
ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ ပညာေရးနဲ႔ဆက္စပ္ေနေတာ့ ေထြေထြထူးထူးသိပ္မရွိပါဘူး ...။ ပညာဆက္သင္ရင္း သုေတသနေတြလုပ္ရင္း စာတမ္းေတြေရးမယ္ ...။ အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ပါႏိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားမယ္ ..။ ဒီေလာက္ပါပဲ ..။

ေနာက္တစ္ခုက လူမႈေရး ???
ဟုိးအရင္ကတည္းက  သိျပီးသားအေပါင္းအသင္း၊ သူငယ္ခ်င္း၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြ၊ အခုေနာက္ပိုင္းမွ သိကၽြမ္းလာတဲ့သူအားလံုးနဲ႔ အဆက္မျပတ္ေအာင္ ေနပါမယ္ ..။ တစ္ေယာက္တည္း သီးသန္႔ေနရတာကို ၾကိဳက္တတ္တဲ့သူမ်ိဳးျဖစ္ေပမယ့္ လူဆိုတာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတြင္းမွာေနရတာဆိုေတာ့ အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ ကင္းကြာျပီးမေနျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမယ္ ..။ Email ယဥ္ေက်းမႈ၊ Phone ယဥ္ေက်းမႈ ေတြကို လိုက္နာႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမယ္ ....။ ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္ရႈပ္ေနပါေစ ေမးလ္တစ္ေစာင္၀င္လာရင္ ခ်က္ခ်င္း reply လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္၊ စီနီယာ၊ ဂ်ဴနီယာ၊ ဆရာေတြကုိ တခါတေလဖုန္းနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္တဲ့အက်င့္ေတြကို က်င့္သံုးပါမယ္ ..စသျဖင့္ စသျဖင့္ေပါ့ ...။

ဘာသာေရး ???
မနက္ခင္းတိုင္း၊ ညအိပ္ခါနီးတိုင္း ဘုရားရွိခိုး၊ ေမတၱာပို႔တဲ့အက်င့္၊ ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္၊ ေသာက္ေတာ္ေရခ်မ္းဆက္ကပ္တဲ့အက်င့္ေတြကို တေန႔မွမျပတ္ေစရေအာင္ သတိထားၾကိဳးစားပါမယ္။ မိသားစုနဲ႔အတူတူ အလွဴေတြလုပ္ရင္း ဒီႏွစ္သၾကၤန္မွာ တရားစခန္း၀င္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမယ္ ..။

ျပီးေတာ့ က်မရဲ႕ ၀ါသနာ ???
၀ါသနာကေတာ့ သိၾကတဲ့အတိုင္း စာေရးတာပါပဲ ..။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိေနတုန္း အက္ေဆးတစ္ခ်ိဳ႕ ေကာင္းေကာင္းေရးရင္း မဂၢဇင္းေတြကို ပို႔မယ္လို႔ စဥ္းစားထားပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ဒါက သိပ္ေတာ့ မေသခ်ာပါဘူး .. က်မ အရည္အေသြးမီေအာင္ ေရးႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္ ..။ အဓိက က အခ်ိန္မေပးႏိုင္မွာေၾကာင့္ပါ ..။ ဒါေပမယ့္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ထားတာကေတာ့ Blog မွာ အနည္းဆံုး ပို႔စ္ ၅၀ ျပည့္ေအာင္ေတာ့ ေရးျဖစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားပါမယ္ ..။

အခ်စ္ေရးေတာ့ မေရးေတာ့ပါဘူး :D :D

------------------------------------------
ျပန္ဖတ္မိရင္း ဒါကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား tag post အေနနဲ႔ေရးရင္ ေကာင္းမွာပဲလို႔ စိတ္ကူးမိတယ္ ..။ စာဖတ္သူေတြလဲ ဘေလာ့ဂါေတြရဲ႕ ၂၀၁၄ အတြက္ မတူညီတဲ့အိပ္မက္ေတြကို ခံစားခြင့္ရရင္း ဘေလာ့ဂါေတြလည္း ကိုယ့္အိပ္မက္ေတြကို မွတ္တမ္းတင္ရင္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္ ..။
facebook မွာေတာ့ မိုးသက္ရယ္၊ အသူရယ္၊ ရိုးေျမက်ရယ္ ကုိ ေျပာျပီးပါျပီ ..။

ဘေလာ့မွာေတာ့ အျမဲလာလည္ျပီး အားေပးတတ္တဲ့ မမစံပယ္၊ မမအိုင္အိုရာ ...
ျပီးေတာ့ က်မသိတဲ့ မမိုးေငြ႔၊ မပစ္၊ ကန္ဒီ၊ စုျမတ္၊ အန္တီတင့္၊ ဆရာဟန္ၾကည္၊ ေႏြလ 
တကယ္ေတာ့ က်မက blogger ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို မသိတာကမ်ားတယ္ထင္တယ္ ..။ အားလံုးလိုလို ေရးျဖစ္ရင္ေကာင္းမွာပဲေနာ္ ..။ ဒီပို႔စ္ကို လာဖတ္မိတဲ့ blogger သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ကိုယ္နဲ႔ရင္းႏွီးတဲ့ေနာက္ထပ္ blogger ေတြကို ထပ္ tag ျပီး အိပ္မက္ကေလးေတြ ခ်ေရးေစရင္ တကယ္ ေပ်ာ္မိမွာပါ ....။

Follow Us @soratemplates